Verwachting

Ik heb het nooit gekend.
Zal het ook nooit kennen.
De kriebels, de schopjes van binnen.
Niet dat ik het niet wil hoor.
Of dat het niet mag..

Ik heb het nooit gevoeld.
Zal het ook nooit voelen.
De pijn als het zover is.
Niet dat ik dat graag wil hoor.
Of toch een beetje?

Ik heb het wel ervaren.
Het zal ook altijd blijven.
Dat huppeltje in mijn hart.
Niet dat ik niet zonder kan hoor.
Of eigenlijk, òmdat ik niet zonder kan.

Ik heb het zo vaak gevoeld.
Bid dat het zal blijven.
Trots als ik zie wie ze worden.
Niet dat ze het begrijpen.
Of zouden ze dat toch wel?

Nu ben ik zelf in verwachting.
Maar het is geen kind wat komt.
Ik ben ‘t zelf al klinkt dat gek.
Niet dat ik bang ben hoor.
Of misschien wel een beetje?

Alice © 2007