(Ook verschenen op www.tenderfeelings.be)
Ik doe er niet aan dit jaar. In mijn huis geen kerstboom, zelfs geen nepding. Geen ‘versieringen’, kerststukjes, foute kaarsen, edelherten en miniatuurstallen. Helemaal niks, terwijl ik niets fijner vindt dan gezelligheid en geborgenheid. Maar ik heb er geen zin in, zelfs niet een beetje.
Dit jaar is Kerst anders voor mij, heel anders. Voor het eerst zonder familie, zonder mijn kinderen. Ik kan het niet opbrengen om dan al dat gedoe over me heen te halen. Ik zou er alleen maar heel verdrietig van worden. Maar die dagen in mijn bed blijven liggen is het ook niet en dus maak ik er maar het beste van. Zo maak ik het tweede kerstdag met moeder gezellig. Eenvoudige maaltijd, muziek, gezellig praten over haar leven, mijn leven en wat er maar aan bod komt. Misschien oude foto’s of dia’s kijken. Gewoon een dagje met mijn moeder. Together alone.
Eerste kerstdag breng ik door bij een lieve vriendin. Zij vroeg me, ik wilde wel. En gezellig zal het zeker worden, beslist beter dan in mijn huisje blijven rondhangen. Eigenlijk is kerst met vrienden heel mooi. Niet de jaarlijkse saaie routine van familiebezoekjes en familiediners maar op bezoek bij mensen die je echt leuk vindt. Lekker ongedwongen en toch feestelijk.
Ik ben geen ongezellig mens hoor, in tegendeel. Alleen zo’n eerste jaar gescheiden van je gezin is een surrealistische ervaring, het is ook een ongewilde ervaring. Toch kan het niet anders, dat is de werkelijkheid. In zo’n periode kom je er vanzelf achter wat de waarde is van vrienden en vriendinnen. Hoe belangrijk het is dat er mensen zijn waar je je veilig bij kunt voelen, die invoelen wat er bij je speelt. Vaak zijn dat bij mensen die zelf ook zo hun tegenslagen te verwerken hebben gehad. Zoiets herken je bij elkaar, je kunt het voelen en vreemd genoeg misschien van zulke mensen hou ik. Het is niet erg om je in hun gezelschap eenzaam te voelen want je bent dan niet alleen. Dat helpt.
En ach, ook deze dagen gaan voorbij. Ik weet van tevoren dat als ik wat later in mijn stamkroeg zit het wel weer goed is. Zelfs Kerst krijgt mij er dit jaar niet onder. Dus beste lezers en lezeressen, hou van je dierbaren, denk aan je vrienden, maak plezier en vier! En als het dit jaar niet echt wil lukken omdat het leven je gebeten heeft, er komt altijd weer een andere tijd en dan is het gewoon weer leuk om de ballen in de boom te hangen.
Iedereen een gezegende kerst met veel liefde gewenst, samen of anders together alone,
(M)alice © 2007
Filed under: Columns, Persoonlijk, Proza, Social life, Verschenen bij anderen
Alice, de vorm voortaan niet alleen met boter insmeren, maar ook even met bloem bestuiven. Gooi er een beetje in en tik dan tegen de buitenkant. Zorg dat de bloem de hele binnenkant van de vorm wit maakt; de volgende keer komt de tulband dan heel uit de vorm!
Fijne dagen verder!
Hoi Tiny,
ok. Lees ik het receptje terug, staat dat er ook nog in ook. Ik had dus een blonde bui denk ik dan maar. Maar goed, de Chardonnay was ok, het gezelschap ontzettend leuk en lief en de avond dus heel gezellig.
Deze week gewoon nog een keer tulbandje bakken en dan met bloem.
Overigens leuk je nog tegen te komen op mijn blog. Jullie zijn speciaal.
Thanks en heel fijne dagen gewenst,
Alice.