Transgender Chronicles 9 (over stamkroegen…)

(ook verschenen op TenderFeelings onder een andere titel)

logo-sappho-website.jpg

Het is misschien uit de tijd hoor, maar ik heb voor dit jaar twee goede voornemens bedacht. Ja, echt ik doe dat nog. Mijn voornemens zijn overigens niet zo gemakkelijk te realiseren maar ja een uitdaging aan jezelf kan geen kwaad, toch? Dus voor dit jaar wil ik me volwaardig vrouw kunnen voelen én ik wil meer plezier in mijn leven krijgen.
Het eerste vergt wat ingrepen zo hier en daar en of het dan lukt voor het eind van dit jaar is maar de vraag, maar het tweede ben ik al lekker mee op weg. Het voordeel van een situatie waarin je leventje zo ongeveer terug op nul gezet wordt, zeg maar begane grond, is dat je vanaf dat moment veel meer zelf in de hand hebt en eigenlijk ook alleen jezelf kunt vragen of je aan die uitspatting die je van plan bent wilt toegeven.

Nu ik alleen woon heb ik besloten om me niet op de kop te laten zitten door somberheid en liefdesverdriet. Niet zo gemakkelijk maar met een beetje initiatief en voldoende wilde ideeën kom je een heel eind om het toch weer plezierig te maken.
Zo is er een kookclubje georganiseerd waar we met zeven mensen koken, eten, kletsen, wijn of iets anders drinken, ons verliezen aan chocola en het vooral leuk maken. Even een beetje georganiseer maar dan is er toch zomaar zo’n groepje bij elkaar met enkel de bedoeling om het plezierig te hebben en anderen te leren kennen.
Heel dapper van mezelf vindt ik dat ik vanaf aanstaande dinsdag voor het eerst in Joost mag weten hoeveel jaar weer naar dansles ga. Ik heb wel zilver in ballroom en latin maar ik ga toch maar als beginnertje want ik moet die passen nu andersom doen (!) en ik mag niet leiden (!!) Het zal wel hilarisch worden vrees ik maar ik heb er wel zin in en voel me als een trillend bakvisje bij de gedachte alleen al. Heerlijk.

Maar het heerlijkste van al is dat ik eindelijk echt een stamkroeg heb waar ik me thuis voel. Midden in de Jordaan in de Elandstraat. Saarein2, de leukste Amsterdamse queer kroeg, en eigenlijk de leukste queer kroeg sowieso. Helemaal voor vrouwen vrouwen, mannen mannen, transmannen, transvrouwen, andere queers en zelfs zo af en toe een verdwaalde lieve hetero. Het is mijn wereldje geworden, mijn kletsplek, uithuilplek en de beste plaats om je niet alleen te voelen.

Zo ook gisteravond. De eerste keer dat ik eens op een vrijdag ben gegaan en jawel hoor ook nu weer waren er een paar min of meer bekenden en werd het een lekkere kletsavond. Na tien uur hartstikke druk en oergezellig. Het bier smaakt best en de sfeer is super want iedereen is zoals ie is en dat is daar helemaal oke. Ik kom er pas een paar maanden en zo langzamerhand beginnen ze me een beetje te kennen en ik hun. En zo kan het dan dus zomaar gebeuren dat ik plotseling op sleeptouw genomen wordt door een groepje leuke vrouwen naar de vrouwenavond in Sappho, ergens anders in Amsterdam. Goeie muziek, heerlijk dansen, leuke meiden en dus echt een geweldige avond tot in de kleine uurtjes. Helemaal onverwacht en daarom natuurlijk super. Eigenlijk net wat ik als ‘nieuwe’ vrouw nodig had. Eindelijk gewoon net als de anderen in de groep, niet meer ‘anders’ maar gewoon mezelf. Zelf durfde ik het nog niet zo om naar zo’n vrouwenavond te gaan en dan is het echt te gek als je gewoon ‘meegesleurd’ wordt door een paar meiden uit je stamkroeg.

Het is maar goed dat ik (nog) niet in Amsterdam woon want dan zou ik er nog veel vaker komen. Maar vanaf nu weet ik waar ik de vrijdagavonden te vinden zal zijn, in Saarein… en wie weet wat er dan allemaal nog kan gebeuren… Friday night: girls night out!

Alice © 2008

2 Responses to “Transgender Chronicles 9 (over stamkroegen…)”

  1. Wat dat betreft is feit dat het COC geen monopolie meer heeft (überhaupt niet meer is als uitgaansplek) wel een bescheiden vooruitgang. Er is meer diversiteit in uitgaansmogelijkheden. Het zijn er nog steeds vrij weinig, maar er is wel meer keuze. En dat is mooi.
    En wat je al nieuweling in damesland nodig hebt, dat is er langzamerhand: erkenning dat je geen halve gare bent - dat was destijds wel anders.
    FiJn dus dat je je vermaakt hebt; en zo telzen was dat niet eenmalig.

  2. Ja, in Amsterdam. Hier in het Haagse is het dus noppes, nada, niks. Maar goed ik begin toch al een halve Amsterdamse te worden dus ach.

    Eenmalig was het zeker niet. Nieuw leven, nieuwe wereld en het voelt helemaal goed.

Leave a Reply