Julia en Katrina (aflevering 4)

vorige aflevering

Onderweg zwegen ze allebei. Katrina leunde met haar hoofd op Julia’s schouder en ze keken door de beregende ruiten van de tram naar buiten. Allebei verdiept in hun eigen gedachten, hun twijfels wellicht. Julia voelde hoe Katrina langzaam ontspande. Het tramritje duurde ongeveer twintig minuten. Het was spitsuur en dus schoot het allemaal niet op. Ineens ging er een schok door Katrina, ze verstijfde.

‘Julia, daar!’
‘Wat is er, wat bedoel je? Kat, wat zie je?’
‘Janosz, daar. Met dat petje. Ik wil naar hem toe.’
‘Nee Kat, hij had toch gezegd dat je hem niet moest volgen. Hij zou jou vinden. Het is gevaarlijk, toch?’
‘Ben bang Julia, zo bang.’
‘Nou zo te zien is je broer niet bang, hij ziet er nu niet opgejaagd uit hoor.’
De tram slingerde de bocht door. Nog twee haltes en dan waren ze er.

Het was maar een paar minuten wandelen geweest naar Julia’s etage. Een huis uit de twintiger jaren. Vrij grote ramen aan de voorkant en dus meestal erg licht binnen. Maar niet vandaag, het was grauw weer. Het uitzicht was vreemd hoewel Julia dat niet meer opviel. Maar als er iemand nieuw langs kwam was het altijd even raar. Recht tegenover het kerkhof, tussen de bomen door keek je schuin van boven op het veld met oude grafstenen. Beetje creepy misschien maar ook best mooi. Het was lekker warm in huis, de verwarming schakelde altijd automatisch aan. De inrichting was eenvoudig, sober haast. Het meest opvallende waren de rode Fat Boy in de hoek en de gigantische ‘Kus’ van Klimt aan de muur in de woonkamer. Het was er huiselijk, typisch Julia.

Julia was gespannen en ging dus maar snel thee zetten. Katrina keek rond en zei niets. Ze voelde zich op haar gemak. Julia kwam met de Rooibos thee en zette zachtjes Beethoven’s ‘Frühling’s Sonate’ op. Viool en piano vulden de ruimte. Toen ze zich omdraaide om te gaan zitten kwam Katrina naar haar toe en omhelsde haar. Er hing een aangename spanning in de lucht. Al snel vonden hun monden elkaar in een lange kus. Katrina’s lichaam trilde licht, Julia reageerde. Zo stonden ze lang omstrengeld, tastend, liefkozend. Het was Julia die de ban brak.
‘Kom Kat, ik heb thee voor je gemaakt. Ik wil op de bank zitten want ik ben best wel moe.’
Katrina zweeg en ze kropen op de bank. Julia in de hoek bij de leuning. Katrina met haar hoofd tegen Julia aangeleund. De ogen vochtig.
‘Julia, ik wil uitleggen. Wil je niet in gevaar brengen, niet leven op de kop zetten van jou.’
Julia dacht even na voor ze reageerde.
‘Morgen, morgen praten we. Ik maak straks eten en dan wil ik muziek luisteren, nadenken. Misschien even samen alleen zijn, misschien wil je wat lezen of zo?’
‘Ja maar, ik …’
‘Nee lieve Kat, ik moet echt nadenken en ik ben ook moe. Ik zal je na de thee het huis laten zien en dan ga ik koken.’
Katrina knikte, ze vond het prettig dat Julia bepaalde. Ze was zelf ook ontzettend moe en praten kon natuurlijk morgen ook wel.

Julia had heerlijk gekookt, Italiaans want dat kon ze goed. De avond was snel voorbij gegaan. Katrina had een boek gepakt, de engelse versie van ‘Schaduw in de Wind.’ Daar wilde ze al tijden aan beginnen en het lag in de kamer. Julia had zitten schrijven, af en toe een andere cd opgezet en verder stil in een hoek gezeten. Verse cappuccino gemaakt. Kat voelde zich duidelijk thuis in het sobere huis. Het was bijna elf uur geworden.

‘Ik ga naar bed, Kat. Wil je nog iets drinken of kom je ook.’
Katrina glimlachte, zweeg, stond op en pakte Julia’s hand. Met haar andere hand knipte ze de lamp uit en nam Julia aan de hand naar de slaapkamer. Julia volgde. Katrina bleef bij het bed staan en maakte een paar knoopjes van haar bloes los en draaide zich naar Julia. Haar ogen waren vochtig. Julia keek haar in de ogen. Langzaam trok ze haar top uit. Om beurten verloren ze zo een kledingstuk tot ze allebei naakt tegenover elkaar stonden. De mooie jonge Katrina. Niet echt slank, eerder goed gevormd, de jonge borsten nog mooi stevig. Julia, iets ouder maar met de kracht van een sterke vrouw. Trots maar ook kwetsbaar. Ze waren bijna even lang en toen ze tegen elkaar aan stonden raakten hun borsten elkaar. Julia streelde Katrina met beide handen langs het gezicht, over haar hals, haar schouders, langs haar zij tot over de heupen alsof ze met haar handen de omtrek van de mooie vrouw boetseerde. Ze gaf Katrina een kus in de nek en vluchtte de badkamer in om zich op te frissen. Het zou een lange nacht worden.

wordt vervolgd

(M)alice © 2008