Julia en Katrina (aflevering 6)

vorige aflevering

De volgende dagen bleef Julia Janosz volgen en naarmate ze dat langer deed wist ze dat de kans op ontdekking natuurlijk groter werd. Ze had dus maar beperkt de tijd om er achter te komen wat de mannen van plan waren en wat Janosz rol was. Ze kwam er al snel achter dat hij de leider was want als ze in het café zaten en hij sprak luisterden de anderen aandachtig.

Op de derde dag volgde ze Katrina’s broer weer en tot haar verbijstering ging hij naar de passage. Op een afstandje kon ze zien dat hij vlak bij de winkel van Katrina een zijstraatje in schoot. Ze liep het straatje voorbij en keek vluchtig of ze Janosz zag. Op dat moment stapte hij naar voren van achter een inhammetje en ging voor haar staan.
‘Why do you follow me?’
Julia schrok zich rot en wist zich even geen figuur te geven. Ze herstelde zich en probeerde zich er uit te bluffen.
‘I don’t. Who are you, I don’t know you and I’m just shopping here. Please leave me alone.’
Janosz keek haar dreigend aan en fluisterde:
‘Yes you are following me. You’ve been doing that for three days now. Did you think I didn’t notice? Get the hell away from me and leave Katrina alone. You won’t like what happens if you don’t.’
Janosz draaide zich om en liep snel weg.
Julia liep snel het café in en ging in de verste hoek aan een tafeltje zitten. Ze trilde nog na van de schrik. Ze wist dat Janosz een gevaarlijke man was want in de afgelopen was het haar duidelijk geworden dat de groep mannen betrokken waren bij vrouwenhandel. Tot twee keer toe had ze gezien dat er een paar jonge vrouwen uit het busje van de mannen waren afgezet bij verschillende woningen in de stad waar ze zonder uitzondering door andere mannen werden opgevangen. Alle vrouwen waren jong, mooi en bang. Wat moest ze doen? Katrina vertellen wat ze had gezien? Kat zou haar niet geloven, niet als ze over Janosz begon.

Later die week kwam Katrina eerder thuis dan gewoonlijk. Ze was bleek en overduidelijk niet op haar gemak. Ze schonk Julia nauwelijks aandacht en trok zich terug in haar kamer.

‘Wat is er met je Kat?’
‘Laat me met rust Julia, ik wil alleen zijn.’
Katrina had tranen in haar ogen.
‘Als je dat wilt schat, als je maar weet dat ik er voor je ben… altijd.’
‘Janosz is in de winkel geweest, hij was boos.’
‘O.’
‘Hij vertelde dat jij hem bespioneerde en dat ik bij je weg moest gaan. Ik begreep hem eerst niet, zo had ik hem niet eerder gezien.’
‘Waarom moet je bij me weg volgens hem? Dat bepaal je toch zeker zelf wel.’
‘Hij zei dat je gevaarlijk was en toen ging hij weg.’
‘Ik hou van je Kat, dat weet je. Hij is gek, waar bemoeid hij zich mee.’
‘Nee Julia, hij is niet gek. Ik ben hem gevolgd want ik dacht als jij hem volgt heb je er een reden voor.’
‘Kat dat is hartstikke gevaarlijk.’
‘Hij heeft me niet gezien, ik heb alles gezien. Hoe naar het café ging en er met zijn vrienden uit kwam. Hoe hij naar een huis bij de Laakkade ging en daar twee vrouwen ophaalde. Hoe die vrouwen bang voor hem waren en hoe hij tegen ze schreeuwde in het Georgisch. Hij noemde ze hoeren.’
‘Je hebt meer gezien dan ik, Kat. Maar je moet uitkijken want het loopt allemaal via een ambassade en als ze doorkrijgen dat je weet van hun vrouwenhandel dan vermoorden ze je. Het zijn criminelen en gevaarlijke ook. Jouw broer is niet op de vlucht, hij is de baas van de groep. De anderen luisteren altijd naar hem.’
‘Ik, ik begrijp het niet Julia. Janosz zou zoiets nooit doen. Het is mijn broer hoor. Ik ben zo geschrokken van wat ik zag dat ik direct hierheen ben gekomen.’
‘Ze hebben je toch niet gezien?’
‘Ik denk van niet. Maar ik ben heel bang nu. Hij weet waar we zijn en als hij ons verdenkt dan zijn we hier niet veilig. Wat moeten we doen? Vluchten?’
‘Ik bedenk wel iets, we redden ons wel. Vertrouw me Kat.’

Julia kwam bij Katrina op bed liggen. Kat krulde zich in een foetushouding tegen Julia aan, ze trilde.

wordt vervolgd

(M)alice © 2008