Karin Spaink, mijn inspirator, heeft een column geschreven in het Parool met de titel ‘Asymmetrische vingerafdruk’. Deze is vandaag verschenen. Het gaat over de asymmetrie in de macht van de overheid over die van de burger. Het gaat over een overheid die vingerafdrukken wil verzamelen en de onmacht van de burger zich daar aan te onttrekken.
Ik ga Karin’s column niet overdoen maar wil hier mijn overwegingen over het onderwerp met jullie delen.
Welnu,
wat mij frustreert is dat de overheid alle mogelijkheden benut om - met als argument veiligheid - alles van me te weten te komen. Ook allerlei zaken die niet relevant zijn voor wat die overheid geacht wordt te doen. Wat eenmaal bij die zelf slecht beschermde overheid bekend is wordt door diezelfde overheid met het grootste gemak verspreid over allerlei instanties en organisaties. Zonder dat ik als burger daar iets over te zeggen heb of zelfs maar weet van heb. Inzage in wat de overheid van mij vastgelegd heeft wordt niet compleet gegeven. Men kan dat eenvoudig niet. Wel worden privacygevoelige gegevens verspreid die niet ter zake doen.
Zo wordt informatie over mijn gender naar allerlei instanties verspreid zonder dat er enige relevantie van die informatie is met betrekking tot de geleverde diensten door die instanties. Ik zal door mijn geslachtsverandering een aanpassing van mijn geboorteakte laten doorvoeren omdat zonder die wijziging volledig maatschappelijk functioneren nu eenmaal onmogelijk is in deze over gecontroleerde samenleving (sportbeoefening in competitieverband is bij veel sporten bijvoorbeeld is niet zonder die aanpassing mogelijk in het juiste gender om maar eens een mild voorbeeld te noemen).
Ik loop het risico dat tot na mijn dood in de gegevens die de overheid over mij heeft verzameld en verspreid altijd mijn achtergrond als transgender zichtbaar zal blijven. Het is niet eens een risico maar een zekerheid. Daardoor zal ik altijd geconfronteerd kunnen worden met foutieve informatie over mijn gender. Diezelfde overheid laat mij voor die aanpassing van alleen de geboorteakte en de daaraan gekoppelde GBA en de daar weer aan gekoppelde honderden registraties trouwens grof betalen. Ik moet de wijziging immers via een kostbare procedure bij de rechtbank laten doorvoeren. Maar ondanks dat voelt de overheid zich niet gebonden aan volledig correcte weergave van mijn gegevens. Op mijn paspoort zal de M weliswaar door een V worden vervangen zodat ik niet meer het risico loop om bijvoorbeeld op Schiphol door de beveiliging voor de kick gevisiteerd te worden door een man in plaats van een vrouw. (Dat is daadwerkelijk gebeurt op het moment dat bij een reis in het recente verleden de douanier door kreeg dat ik transgender ben.) Maar goed, dat is dan ook alles.
Het gevaar zit hem niet in de enkelvoudige registratie maar in de ongebreidelde koppeling van gegevens waarmee door die gekoppelde gegevens privézaken worden onthuld aan beambten en derden die geen enkel recht op die informatie hebben. Je leven wordt door de overheid te grabbel gegooid. Opname van biometrische gegevens waarbij bijvoorbeeld in de toekomst een DNA-beeld aan de orde zou kunnen zijn schendt in mijn geval mijn privacy op het gebied van mijn gender. Dan leef ik eindelijk als vrouw en wordt door mijn DNA profiel alsnog in allerlei systemen zichtbaar dat ik als man geboren ben. Wat daar allemaal aan verbonden kan worden bedenk ik liever niet. Het is een heel reëel angstbeeld van mij dat dit ooit werkelijkheid gaat worden.
Ik ben bang voor de mogelijkheden van misbruik van informatie die in overheidssystemen is opgenomen waarbij die systemen per definitie lek zijn. Denken dat beveiliging van systemen dit voorkomt is utopisch denken. Er zullen steeds meer schandalen rond lekken van persoonlijke informatie komen de komende jaren en decennia. Privacy bestaat niet meer. Een overheid die zorgvuldig met informatie omgaat is een gotspe. Het is simpelweg een onmogelijkheid. Moeten we dan meer beveiligen? Natuurlijk, maar vooral zou er een houding moeten komen dat de overheid alleen relevante informatie met betrekking tot het leveren van specifieke diensten opslaat. Koppeling van gegevens zou niet zonder meer en zonder heel goede reden moeten kunnen plaatsvinden.
Er zijn nauwelijks overheidsdiensten te bedenken waar zaken als geslacht en geaardheid relevant voor de dienstverlening zijn. Ik wil kunnen weigeren mijn geslachtsinformatie te geven. Ik wil kunnen weigeren mijn geaardheid te moeten bekendmaken. Ik wil kunnen weigeren niet relevante informatie te moeten geven aan een overheid. Ik wil niet dat een overheid persoonlijke zaken die de integriteit van mijn lichaam betreffen registreert. Ik wil kunnen weigeren een vingerafdruk af te staan als dat niet noodzakelijk is gegeven de dienstverlening die aan de orde is. Ik wil mijn lichaamseigen DNA profiel behouden voor mezelf, niet toegankelijk voor anderen. Ik ben geen crimineel en wil niet als crimineel maar als gewoon vrij mens behandeld worden. Ik wil een prudente overheid als mijn overheid. Ik wil de vrijheid en integriteit van mezelf en mijn lichaam kunnen vasthouden. Nu en in de toekomst.
( M)alice © 2008
Filed under: Columns, Nieuws, Politiek, Transgender, Verschenen bij anderen | Tagged: Nieuws
Duidelijk voorbeeld dat je altijd wel wat te verliezen hebt bij eenzijdige transparantie. Privacy is niet voor niets een recht. De staat gedraagt zich hier manisch in het verzamelen van een berg op zich irrelevants gegevens. En daar met dus een nut oor gevonden worden en dan krijg je inderdaad dat gegevens rondzwerven, niet uptodate zijn, tot foute conclusies leiden en ook je schaamte te grabbel ligt. IS toch niet zo gek dat we dat niet willen?
Helemaal mee eens. Ik heb momenteel zelf problemen met de sociale dienst, omdat ik een tweede girorekening had, gewoon omdat ik geen zin heb om het gevoel te hebben dat ik iedere cent die ik uitgeef moet verantwoorden.
Het vreemde is overigens dat instanties die misschien iets over m’n verleden zouden moeten weten, dat niet weten. Zo heb ik een aantal keren een uitnodiging gehad voor een onderzoek naar baarmoederhalskanker. Tja, bij de geslachtsaanpassing wordt nog steeds geen baarmoeder geleverd, dus een dergelijk onderzoek is ook zinloos. Onlangs vroeg m’n huisarts me wanneer ik voor het laatst gemenstrueerd had. Op zich misschien wel een compliment, maar hij had misschien z’n dossier wat beter kunnen lezen.