Mijn adagio

Wanneer ik alleen ben, in mijzelf vergeten
als het leven me weer heeft gebeten.
Dan vlucht ik in de schoonheid van muziek
geen woorden, slechts klanken als repliek.
De rust, de kwetsbaarheid, de zachte emotie
van het wonderlijk serene adagio van Albinoni.
De klanken snijden me dwars door mijn ziel
vlijmscherp, soepel, traag en sober subtiel.
Nooit een harde noot, nooit een dissonant.
Zuiverheid, [...]

Transgender Chronicles 29 (omhels me)

De meeste dagen kan ik wel aan. Het is niet gemakkelijk hoor om constant heen en weer te slingeren tussen vreugde en verdriet. Langzaam maar zeker voelt mijn lijf mij bekender, langzaam maar zeker vlakt mijn emotie af. Mijn hoofd laat me alleen niet alleen. Gedachten blijven drijven als wolken in een stormlucht zo snel. [...]

Pa

Deze song van Mike Rutherford (Mike & the Mechanics) hoorde ik vanavond weer eens. Het grijpt me telkens weer bij de keel want eigenlijk beschrijft het wat ik voel in relatie tot mijn vader, tot pa.
Mijn pa is er al jaren niet meer, tenminste niet hier. Misschien ergens anders en misschien ziet hij me en [...]