Mijn adagio

Wanneer ik alleen ben, in mijzelf vergeten
als het leven me weer heeft gebeten.
Dan vlucht ik in de schoonheid van muziek
geen woorden, slechts klanken als repliek.
De rust, de kwetsbaarheid, de zachte emotie
van het wonderlijk serene adagio van Albinoni.

De klanken snijden me dwars door mijn ziel
vlijmscherp, soepel, traag en sober subtiel.
Nooit een harde noot, nooit een dissonant.
Zuiverheid, puurheid, aan de liefde verwant.
Aan het eind, zo zacht en teder uitgespeeld
is dan mijn ziel weer miraculeus geheeld.

Alice © 2008

naschrift: het fragment is een uitvoering van Albinoni’s Adagio in G mineur door de Berliner Philharmoniker onder leiding van Herbert von Karajan. Het Adagio voor viool en orgel is een stuk dat door Remo Giazotto in 1949 is gebaseerd op de baslijn van een langzaam deel van het concerto of de sonate in G mineur, gecomponeerd door Tomaso Giovanni Albinoni, zoals die gevonden is tussen de ruïnes van de Sachsen Staats Bibliothek in Dresden die in de tweede wereldoorlog is gebombardeerd door de geallieerden. Albinoni’s werk kenmerkt zich door een sterk emotionele klank, melodie en harmonie. Dit stuk behoort tot de grootste composities in de klassieke muziek.