foto: Lucas Verheij © 2008
De meeste mensen kijken naar verschil.
‘Jij bent anders, anders dan ik,
ik begrijp jou niet’ en daar eindigt het dan.
Maar ze kijken verkeerd, zien niet.
Hebben dat ook nooit geleerd.
Geen vlinder is immers gelijk gekleurd.
Jij bent een reïncarnerende vlinder
alternerend tussen rups, pop en jezelf.
Verschillend maar toch ook gelijk.
Sommige mensen houden van vlinders
omdat ze hetzelfde zijn, hetzelfde als jij.
Elkaar begrijpen, dat is het begin.
Ik was nog die pop, nog onderweg
in continue beweging naar mezelf.
Deels gelijk, deels mijn eigen verschil.
Nu ben ook ik eindelijk een vlinder.
Mijn eigen reïncarnatie geworden
aan het einde van die barre tocht.
Alice © 2008
Filed under: Persoonlijk, Poëzie, Social life, Transgender
Hm, heb ik niet zoveel last van: ‘mijn mensen’ moeten toch echt behoorlijk anders zijn dan ikke. Wel graag enige common ground maar verder: ¡Viva la diferencia!
Gelijkheid is saai! Meer discriminatie gewenst ;D
Ieder mens is verschillend gelijk en gelijk verschillend. Alle mensen met een goed hart zijn mijn mensen, ongeacht ras, geloof, sexualiteit, gender, levensopvatting en sociale status.