Noodles queerpraatje 4: over queers en apenrotsen

De radiouitzending ging dan weliswaar niet door vandaag maar de column was wel geschreven. Dus dan maar op deze manier…

Vandaag praten we in de studio over hoe homo’s en lesbo’s om gaan met andersen. Over hoe queers soms benaderd worden en wat dat betekend. Het maakt dat ik er niet omheen kom om mijn eigen ervaringen van de afgelopen twee jaar nog eens na te lopen.
Punt is, ik kom al een tijdje in Saarein en Sappho. De eerste om vriend(inn)en te zien en lekker te beppen. Soms om te vergaderen. De tweede om – natuurlijk – te dansen en plezier te maken met leuke meiden. Het zijn beide plekken waar vooral de dames in de meerderheid zijn en waar de damesliefde welig tiert. Heerlijk dus.

Tenminste… meestal. Want het is niet altijd koosjer voor een queer, trans, of andere anderse om in deze ‘gelegenheden’ te verkeren. Soms wordt je immers op een rot manier benaderd en aangesproken. Soms worden je de meest intieme en/of impertinente vragen gesteld uit geestelijk voyeurisme en soms gebeurt er iets dat je koud maakt. De voorvalletjes die me zelf overkomen zijn in de afgelopen twee jaar op een rij zettend kan ik niet anders dan vaststellen dat er in deze typische gay omgevingen zo mogelijk nog eerder een incident plaats vindt dan in de niet gay omgevingen. Dat terwijl die omgevingen nu juist een soort ‘Safe Zone’ zouden moeten zijn.

Voorbeeldjes dan maar? Goed, zo was er een tijd terug dat incident met die dronken lesbo’s die het nodig vonden om de fysieke kenmerken van mij en mijn gezelschap van de avond te beoordelen. ‘Je bent net een vrouw’ en ‘ je hebt echt een vrouwelijk mond’ en on top of all ‘wat heb je mooie wenkbrauwen’. Tenenkrommend.
Of dat andere recentere incident waarbij een clubje meiden met zo hier en daar een vrouw met transgender verleden in de kring de koffie krijgt geserveerd met de tekst ‘alsjeblieft dames’, even later gevolgd door thee vergezeld met ‘en heren’. Terwijl er geen heren te bekennen waren maar wel dus die dames met dat verleden waaraan ze weer eens niet al te fijnzinnig werden herinnerd.
Of die weigering van pro-gay om over lgbt te praten in plaats van homo. Of die kerel (eh homoman) die een hand op mijn knie legde terwijl ik op de barkruk zit met de tekst ‘ik hou wel van jouw soort’.
Of nog erger, Femfusion die een competitie uitschrijft voor ‘femme of the year’ omdat ze een lesbisch boegbeeld nodig vinden en in eerste instantie transvrouwen uitsluiten van die verkiezing. Na een rel in lesboland is die dwaling overigens  teruggedraaid.

Het zijn allemaal geen incidenten. Het zijn gewoon voorbeelden van gays die even niet meer weten hoe zich te gedragen als er een mens met een ander genderverleden of uiting dan het hunne in de buurt komt. Het is ook niet naief of per ongeluk. Het is gericht en stupide en normatief. Allemaal helemaal niet leuk en allemaal heel duidelijk afkomstig uit de lelijker kant van de – o zo vrolijke en lieve – gay wereld.

Laat het duidelijk zijn dat de meeste mensen zich normaal gedragen. Maar laat het ook duidelijk zijn dat andersen het al te gemakkelijk vinden om anderen nog anders te laten zijn dan zichzelf.

Is het transwereldje dan beter? Welnee natuurlijk. Worden sommigen onder ons van de transvrouw fora afgelazerd omdat ze niet ‘echt vrouw’ genoeg zijn. Anderen worden als van een lagere kaste afkomstig gezien. Er is een pikorde in de theewereld, o wat hou ik van dat woord pikorde trouwens. Kijk een transgender is iemand die geëvolueerd is, wijzer geworden op gendergebied dan die transseksueel die zich gewoon in het andere uiterste van het ‘verderfelijke’ genderbinaire wereldje plaatst. Die transseksueel op zijn of haar beurt is natuurlijk geen travestie maar is ‘echt’ en geen act of fetish. O en de serieuze trava is natuurlijk geen drag queen of show travestiet.

Alles overziend bestaan wij mensen met zijn allen uit een stel lieden die lijken te gedijen bij het anders en minder afschilderen van de ander. In de sociologie noemen we dat de apenrots. Of het nu om de minachting van de serieuze homo voor de relnicht gaat of die van de lesbo voor de transvrouw of die van de transseksueel ten op zichte van de showtravestiet. Er lijkt altijd een ander van minder allooi te zijn en we ontkennen om het hardst dat we zelf ook soms zo denken.

Het lijkt verdorie wel of al die gays en queers verdomme gewone mensen zijn. Of apen op een apenrots. Het verschil is wel dat apen ‘het’ allemaal openlijk doen in tegenstelling tot de ‘intelligente’ mens.

Alice © 2009