Mijn oma is een porseleinen paardje

foto: het porseleinen paardje van mijn oma

Mijn oma is een porseleinen paardje
gebroken, gelijmd en niet zo groot.
Op mijn schoorsteen staat ze,
wat mij rest van oma, want die is dood.

Ik heb haar niet gekend helaas
vertrokken voor ik de kans kreeg.
Soms vroeg ik haar hoe het toen was
maar ik hoorde niets, ze zweeg.

Zo is het met al mijn grootouders
een mild gevoeld aanwezig gemis.
Ik heb nooit gezeten op opa’s schouders
nooit gezeten aan oma’s dis.

Toch zijn ze soms om me heen
als schaduw, foto of dat paardje klein.
Ze weten precies wanneer ik ween
ongezien doch gevoelde troost bij pijn.

Alice © 2009