Oude autotaal

Eén van de leuke dingen van het kopen van een klassieke auto (zie ‘La reine grise‘) is dat de koop vergezeld hoort te gaan met het verkrijgen van een instructieboekje liefst aangevuld door Olyslager’s ‘Vraagbaak’. De kenners weten ongetwijfeld wat ik bedoel. Die boekjes zijn bijzonder interessant.

Dat geldt voor de inhoud, want wie wil nu niet weten hoe je de klepspeling stelt? Maar dat geldt niet in het minst voor het taalgebruik. Het automobiel waar ik verliefd op ben geworden is een Peugeot 404GL uit ‘63 en is daarmee zowaar een jaar jonger dan ik zelf ben. Het taalgebruik in die tijd was nogal anders dan de taal die we nu gebruiken. Ik hou van de woorden en zinnen die er in de boekjes gebruikt worden. Een korte bloemlezing uit het instructieboekje dat door de importeur Nefkens bij de auto werd geleverd in 1963:

‘Aldus kan men een slaapplaats inrichten voor één persoon, in welk geval de plaats achter de bestuurder dus vrij blijft. Naar verkiezing kan men ook twee slaapplaatsen inrichten.’

‘Aan de plafonnier bevindt zich een schakelaar, waarmede bediening ook mogelijk is.’

‘Bij het wederom aansluiten van de accu, verzuime men niet het elektrisch klokje weer op gang te brengen.’

‘Deze manette wordt door middel van nokken in de gekozen positie gehouden.’

‘Men zette onmiddellijk de motor af en late deze afkoelen; vervolgens controlere men het olie-niveau met de peilstok en zo nodig vulle men bij.’ (Voor mij klinkt dit alsof er een taart gebakken wordt.)

Verder heeft de automobiel onderdelen die we met die benaming tegenwoordig niet meer tegenkomen zoals clignoteurs, manettes, plafonnier en frictiepedaal. Het is natuurlijk een Franse auto en dat is dan ook te zien aan de aanduidingen in de auto. Geen brandstofmeter maar er wordt carburant gemeten. De voorpret tot de aflevering van mijn grijze koningin wordt er alleen maar groter door. Maar eerst nog op vakantie… naar Frankrijk natuurlijk.

Alice © 2009