Ode aan de roos

Al eerder schreef ik over de roos die boeit. De volgende ode aan mijn lievelingsbloem is onderdeel van het programma ‘Van de barkruk gevallen’ waarin Anna Reiziger de wereld haar gedachten kado doet.

Intrigerend is het woord dat aan haar toebehoort.
De roos die boeit als geen ander.
Van de belofte van de knop die bekoort
tot de zwoele volheid van de bloem.
De steel met doornen die als je onvoorzichtig bent
net ver genoeg door de huid dringen.
Om een enkele druppel bloed te winnen.
Met bladeren aan de steel die stug zijn
en weerbarstig, meest donkergroen.
Maar met een bloemblad zo teer als zijde.
Tactiel als de zachte huid van een jonge vrouw.
Bloemen met kleuren van een zoet palet,
van zachte pastels tot passievolle diepe tonen.
Wit, champagne, roze, rood.
De mooiste van al het diepste rood dat er bestaat.
Betoverend rood als jouw lippen.
De roos die mij verwondert,
die tranen lostrekt uit mijn ogen
en een ingehouden lach tovert om de mond van…
De zware zoete kleur zo goed passend bij het moment.
De geur van liefde die kamers en zinnen vult.
Ontroerend wanneer de dauw haar huid bevrucht.

Zelfs als ze sterft doet ze dat in schoonheid.
Langzaam laat ze het hoofd hangen
maar zal ze de bloem behouden
alsof ze van het leven geen afscheid kan nemen.
En soms is ze dan nog jaren na haar leven zichtbaar.
Droog, des te meer geur, zonder de glans
met nog altijd die bloem en die kleur.

Geen bloem die voor mij zo vervlochten is met leven.
Prikkend, geurend, kleurende, bloeiende, boeiende roos.
De bloem van liefde of juist van liefdesverdriet
als ze gebroken wordt.
Aantrekkend door de wellust van haar bloem
maar ongeschikt om beet te pakken door haar doornen.
Als een mooie vrouw die alleen op afstand bewonderd mag worden.
De knop ondoordringbaar,
haar maagdelijkheid beschermend tot dat ze mag bloeien.

En dan nog met het hart verscholen,
in kransen van elkaar omvattende bladeren als tere schilden.
Als een mens, als een Diva.
Geen bloem die gedijt bij overdaad.
Teveel water schaadt, te veel zon verlept.
Teveel aanraking kwetst en
te weinig aandacht doet haar verschrompelen.
Ik houd van haar. Dus geef ik deze roos aan jou.

Anna Reiziger © 2009

About these ads

2 reacties op “Ode aan de roos

Reacties zijn gesloten.