Goed dan, omdat ze weer langs kwam.
Lili Marleen, in het Nederlands en anders. Ik werk er nog aan en op een zaterdag is het klaar. Om lekker te zingen in café Dietrich, gewoon omdat ik er zin in heb om weer eens als Anna Reiziger rond te huppelen.
‘Ach lief kom met me mee.’ op de melodie van ‘Lili Marlene’Vor der Kaserne, vor dem großen TorAan de overkant, daar bij de grote deurstand eine Laterne, und steht sie noch davor.staat een prullenbak, in ‘n vale groene kleur.So wolln wir einst uns wiederseh’nDaarin heb jij – mijn brief gedaanbei der Laterne woll’n wir steh’nje bent weer boos – en wilt weer gaanwie einst Lili Marlene, wie einst Lili Marlene.Ach lief waar ga je heen, ach lief waar ga je heen?Unsre beiden Schatten sah’n wie einer ausNet nog aan de bar noemde je me ouddaß wir lieb uns hatten, das sah man gleich daraus.ach weet je lieve schat, dat laat me waterkoudUnd alle Leute solln es seh’nJij kon de drank – niet laten staanwenn wir bei der Laterne steh’n,dus werd je boos – en wilde gaanwie einst Lili Marlene, wie einst Lili Marlene.mijn lief waar ga je heen, ach lief waar ga je heen?en zo verder…
Tegen de tijd dat ik er mee klaar ben zal het een hele trieste smartlap zijn geworden. Het is weer eens wat anders om te schrijven.
Alice © 2010
