Een eend schieten in de duinen.

Ik heb een vriend en die (niet: dat) is een eend. De liefste eend die je kunt bedenken. Hij is een eend op het podium en maakt daar kinderen én volwassenen vrolijk mee. Hij zingt dan liedjes van “Ik ben vandaag zo vrolijk” en iets met spetteren en spatten.

Hij had een foto nodig of anderen van hem. En dus, toen het gisteren zulk lekker weer was, het zonnetje zo warm en de lucht zo lief, heb ik toen die eend maar geschoten. Eenden schieten kan heel aangenaam zijn. Vooral met een strand in de buurt, een lekker windje en dus die warme zon. Mijn schouderkopjes zijn nu wel een beetje verbrand maar dat mag de pret niet drukken en de buik niet rimpelen.

We zijn terug gekomen met prachtige eendenfoto’s. En die ene waar het om ging zat er natuurlijk ook bij want zo gaat dat met eenden schieten, ze zijn zo gemakkelijk te raken. Nu laat ik die ene natuurlijk niet zien want die komt later dit jaar op allerlei verrassende plekken wel boven water. Maar er zijn nog zoveel anderen die net niet goed genoeg zijn maar ondertussen wel heel mooi en dus geef ik er jullie eentje om naar te kijken.

foto: © 2012 Alice Anna Verheij

Onder voorwaarden dat jullie dan wel vrolijk worden en blijven deze week. Maak het mooi, kwaak een liedje!

Alice Anna © 2012

PS Die eens is natuurlijk mijn goede vriend Max Douw als Alfred Jodocus Kwak.

About these ads