Over liefde en volle maan.

Vannacht was het volle maan. Ik ben er altijd onrustig onder als het volle maan wordt. De dag voorafgaand aan de volle maan gebeurt er steevast iets met me, de dag er na voel ik me doorgaans vrediger dan op andere dagen. In mijn leven speelde tot voor kort religie geen rol meer, vroeger was dat anders. Maar sinds een tijdje en een aantal bijzondere ervaringen in een ander deel van deze wereld is er een soort herwaardering gekomen.

Die herwaardering is vooral gevoed door het bestuderen van de oude Hindu geschriften en als gevolg daar weer van de omarming door mij van een tweetal voor mij heel relevante en waardevolle Hindu goden, Nataraja en Ardhanarishvara. De eerste als de verbeelding van de eeuwige cirkel van vernietiging en (her) creatie en strijd tegen de onwetendheid (en domheid), de tweede als de samensmelting van mannelijke en vrouwelijke krachten (die zich in mijzelf manifesteert). Daarnaast speelt er nog iets anders een rol de laatste weken en vannacht viel dat op zijn plaats. Ik denk erg veel aan mijn moeder en merk dat mijn gemis na haar dood pas nu vaste bodem in mij vindt, het schrijnt. Het moment om haar terug te geven aan de golven komt dichterbij nu ik begrijp dat door dat te doen zij zal voortleven.

Gisteren, toeval bestaat niet, besefte ik ineens het belang van dat briefje dat mijn moeder altijd in haar portemonnee droeg en waarvan het bestaan me pas duidelijk werd toen ze mij dat liet lezen, zo ongeveer een jaar voor haar dood en na mijn wedergeboorte. De tekst die er op stond was 1 Korinthen 13, er was in de tekst 1 woordje doorgestreept door haar toen ze me die liet lezen. Ze had van ‘man’ ‘mens’ gemaakt, als een blijk van erkenning voor wie ik ben. Ik geef die tekst nu hier weer:

De liefde is geduldig,
zij is vriendelijk,
de liefde is niet jaloers,
de liefde pronkt niet,
zij doet niet gewichtig,
zij handelt niet ongepast,
zij zoekt niet haar eigen belang,
zij wordt niet verbitterd,
zij denkt geen kwaad,
zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid,
maar verheugt zich over de waarheid,
zij bedekt alle dingen,
zij gelooft alle dingen,
zij hoopt alle dingen,
zij verdraagt alle dingen.
De liefde vergaat nooit.
Wat dan profetieën betreft,
zij zullen tenietgedaan worden,
wat talen betreft, zij zullen ophouden,
wat kennis betreft, zij zal tenietgedaan worden.
Want wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele,
maar wanneer het volmaakte zal gekomen zijn,
zal wat ten dele is, tenietgedaan worden.
Toen ik een kind was,
sprak ik als een kind,
dacht ik als een kind,
overlegde ik als een kind,
maar nu ik een mens geworden ben,
heb ik het kinderlijke tenietgedaan.
Nu immers kijken wij door middel van een spiegel in een raadsel,
maar dan zullen wij zien van aangezicht tot aangezicht.
Nu ken ik ten dele,
maar dan zal ik kennen,
zoals ik zelf gekend ben.

Het is 3 augustus, gisteren was het Raksha Bandhan. Het feest waarin Hindu vrouwen hun broers (en neven) een rakhi, een gezegend rood/goud koortje, om de rechter pols doen. Een half jaar terug was er een vrouw die mij datzelfde koortje om mijn linker pols bond, als teken van verbinding. En ik bij haar. Als zusters omdat dat de verhouding was waarin wij naar haar familie aangaven wat we voor elkaar betekenden. We vonden het passend om de linker pols te kiezen in plaats van de rechter. Verdere uitleg hoef ik hier niet te geven anders dan dat het een mooi moment van verbinding aan gaan was. Die verbinding is er, ondanks de gewijzigde omstandigheden in ons beider leven, nog steeds. Dun op dit moment. Flinterdun zelfs, maar hij is er nog wel.

Vannacht kwamen de tekst van mijn moeder en het koortje samen. Het koortje dat ik om mijn linker pols droeg tot vandaag is verbroken, uit zichzelf. Het was versleten wellicht of misschien was de energie verdwenen. Een nieuwe ligt klaar,  te wachten op het juiste moment om door de juiste mens mij om de pols gebonden te worden. Als teken dat liefde gaat over de verbinding van de ene mens met de andere ongeacht de vorm en de naam die aan die liefde gegeven wordt. Want sterke vriendschap is niet zo verschillend van liefde.

© 2012 Alice Anna

About these ads