Ik ben dus Alice. Een (sinds kort weer) Haagse. Een transgender vrouw (in die volgorde) van ergens in de 40. Ik heb iemand waarmee ik een stukje van mij leven deel, een ex, drie lieve en mooie kinderen, redelijk interessant werk en ben altijd bezig met nieuwe initiatieven. Rusteloos misschien, maar ik heb nu eenmaal veel interesses. En ik schrijf. De volgende tekst van Steve Jobs heeft me altijd geïnspireerd. Het verwoord hoe ik andere mensen waardeer en dat hoop ik in mijn werk te laten doorklinken. Ik ben ‘the crazy one, the misfit, the rebel, the troublemaker’. Voor mij is dat een compliment.
Here’s to the crazy ones, the misfits, the rebels, the troublemakers,
the round pegs in the square holes.
The ones who see things differently — they’re not fond of rules.
You can quote them, disagree with them, glorify or vilify them.
But the only thing you can’t do is ignore them because they change things.
They push the human race forward.
And while some may see them as the crazy ones, we see genius.
Because the ones who are crazy enough to think that they can
change the world are the ones who do.Steve Jobs, computer engineer and CEO of Apple Inc.
Beroepsmatig noem ik mezelf meestal veranderaar want de - traditionele - benamingen voor het werk wat ik graag doe dekken de lading niet. Meestal ben ik project- of interim manager, organisatieadviseur, veranderkundige, soms coach of begeleidster, heel soms ook ontwerpster en ontwikkelaarster en regelmatig publiciste of spreekster. In al die rollen probeer ik vooral door inzicht te geven in alternatieven mensen en organisaties vooruit te helpen, in beweging te krijgen.
Verder werk ik sinds enige tijd aan een promotieonderzoek naast mijn werk en hou ik me bezig met emancipatie van transgenders, maar vooral dus met schrijven. De diversiteit in mijn werk en rollen heeft me zicht gegeven op gedrag van mensen en organisaties. Ik observeer en analyseer eigenlijk altijd als vanzelf en steeds meer probeer ik de inzichten die ik dan ontwikkel te vangen en over te dragen. Schrijven is daarbij - net als het geven van lezingen - een geweldig middel.
De grens tussen vakpublicatie en schrijven omdat ik het gewoon leuk vindt is vaag geworden en dat bevalt me wel. Ik hoop dat u lezer dat terugziet in het werk dat ik hier publiceer. Mijn schrijven probeer ik te ontwikkelen door af en toe zijpaden te kiezen. Ik heb een toneelstuk bedacht en geschreven, probeer te dichten, hou van het schrijven van columns en ben al tijden bezig met mijn eerste roman. Ik ben er nog niet aan toe om mijn eigen leven te beschrijven anders dan fragmentarisch via mijn ”Transgender Chronicles” en enkele gedichten. Ik zoek naar vormen van visualisatie van mijn gevoelens en mijn teksten. De onrust in mij dwingt me daarbij telkens nieuwe wegen te zoeken.
Verder leef ik ongewild alleen en dat is van invloed op hoe ik schrijf en waarover ik schrijf. Het is mijn worsteling om mijn leven opnieuw op te bouwen en in te vullen op mijn manier. Om de liefde die in me is er uit te laten komen ook via mijn schrijfwerk. Ik ben geen getalenteerde schrijfster maar ik leer, verbeter en ontwikkel mijn stijl. Het is heel serieus geworden en een onmisbaar element in mijn leven van alledag. Op deze schrijfplek is ongeveer een kwart van mijn werk te lezen. De rest is of niet goed of niet rijp voor publicatie.
Hartelijke groet en hopelijk veel leesplezier,
Alice
Naschrift van (M)alice: Allemaal mooi wat er hierboven geschreven is maar soms ben ik hier ook ondanks dat ik een eigen plek heb. (M)alice, het lawaaiige en ondeugende alter ego van Alice. Ik kan tekeer gaan, me druk maken over idiote zaken en misstanden. Ik schrijf soms rants (als je niet weet wat dat is, Google dan maar even), of flame mensen die dat verdienen. Ik ben big trouble en als ik er ben doet Alice een stapje opzij want ze weet dat ik toch nooit lang blijf. En als je niet tegen (M)alice kunt dan heb je pech gehad…
En nog een tip voor de liefhebbers:
