Robin Gibb

Photo © Robin Gibb & band Today I read on the news of the death of Robin Gibb. I grew up with the music of the Bee Gees, like I did with the music of Fleetwood Mac, Pink Floyd, Genesis, …

‘Echte meisjes’ schofferen een samenleving.

Ik heb me lang ingehouden. Vooral omdat het nu eenmaal in Nederland niet populair is om een commerciële televisiezender aan te pakken op cultureel racisme. Omdat dat ook grote woorden zijn. Maar ik houdt het niet vol merk ik. Sind …

Ik ben zo moe van jou, o Nederland.

In een uitwisseling op Facebook legde Floortje Zwigtman me nog eens dit prachtnummer van Rufus Wainwright voor. Ik heb er al zo vaak naar geluisterd en het heeft me altijd geraakt omdat ik er iets voelde dat ik niet kon …

A letter to the Fulbright International Educational Exchange Program.

Today I have send the following email to the Fulbright Program. In astounishment after reading an article of some time ago that was published in an American newspaper about a scholar who was granted a scholarship to go studying Gross …

Pulitzer Price winner’s article republished on Headwind website.

Today The Nation granted me the rights to republishing an article written by Pulitzer Price winner Kai Bird on the Headwind website. Kai Bird’s article is an excellent account of recent history concerning the Bhutanese ethnic cleansing and exile in …

Ik mis mijn moeder.

Er is geen aanleding voor. Het is ook niet ‘die dag’. En ook niet haar verjaardag. Maar ik mis haar. Het is niet fijn om wees te zijn want hoe dan ook er mist een bodem onder mijn voeten. De …

(Toch niet zo) stomme homo’s… maar wel flauwe lesbo’s.

Naschrift:
Vera is op haar tenen getrapt. Ze is niet mutserig, geen minkukel en geen ignorent trutje. Volgens zichzelf. Ach. Henk Krol daarentegen begrijpt het wel en wijst me op zijn weblog en met name op zijn blogje van vóór de uitzending van PenW.

Kijk, het eerste is vooral grappig want er kan iemand even niet tegen een zuidwester stormpje. Jammer dan. En het tweede vind ik dus portief. Blijkt dus dat nu uitgerekend Henk Krol op zijn weblog nog voor de uitzending van PenW juist wèl de situatie van transgenders in één mooie adem noemde met zijn pleidooi voor een koerswijziging van de homobeweging. Dat in tegenstelling tot nu juist Vera Bergkamp die dat dus naliet op het moment dat ze dat nadrukkelijk niet had mogen nalaten. En daarmee van mij een redelijk harde veeg uit de potten kreeg.

Waarmee de kritiek van Vera in een interessant daglicht komt te staan. Ofwel: hoe een ‘voorvechtster’ dus eigenlijk onterecht kritiek heeft op een ander maar het er zelf lelijk bij laat zitten en er vervolgens niet tegen kan daarop verbaal aangepakt te worden. Maar eh Henk… chapeau!
En dan nu het vervolg Henk…, wordt het geen tijd voor de Gay Krant om het stokje over te nemen en een stevig artikel aan de positie van transgenders te besteden? Liefst met transmannen in de hoofdrol? Ik daag je – met een brede glimlach – toe uit!

Wat rest is dat ik Henk sportief vind en Vera niet. Ach, het kan verkeren. Wat ook rest is dat voor diegenen die vinden dat ik soms te ver ga in het verbaal onderuit schoffelen van ego’s het erg jammer is want de kans dat ik me daar ook maar iets van aantrek zo ongeveer nul comma nul is. Als schrijfster eigen ik me dat recht gewoon toe, net als andere schrijvers en polemisten in Nederland. En kan iemand er niet tegen? Dan lees je het toch gewoon niet. I simply don’t give a damn!

Ik ga er even een paar weken van tussen om te voorkomen dat ik na die idiote Katholiek in soepjurk die me al irriteerde over ga tot een massamoord op kerstmannen. En in januari ben ik weer terug. Mocht iemand iets stoms doen wees dan gewaarschuwd: ik vreet je verbaal op met huid en haar… en dat terwijl ik toch eigenlijk best heel lief ben. Aan alle homo- en transhaters: steek veel vuurwerk af, laat het te laat los en verlies een paar handen…

— en dan nu mijn oorspronkelijke artikeltje —

Ik zeg het niet snel en ik schrijf het zelden of nooit. Maar ze zijn er, stomme homo’s en mutserige lesbiënnes.

Als voorafje: ik ben zelf nogal lesbisch zal ik maar zeggen dus ik veeg hier in het eigen nest.

Goed dan, daar gaat ie. Eergisterenavond. Pauw en Witteman. Ik heb niet gekeken en vandaar dat ik nu pas mijn te berge gerezen haren verbaal platstrijk en dat niet een dagje eerder heb gedaan. Uitzending gemist kwam op mijn weg nadat een Facebook linkje van iemand in mijn vriendjes / vriendinnetjes / vriendandersjes lijstje bij mijn iPad naar boven popte. En dus heb ik wel gekeken, op zijn cyberspace’ dus. Henk Krol, je weet wel die grote vent van de Gay Krant die voor zijn mannen goede zaken gedaan heeft en Vera Bergkamp, charmant en krachtig als altijd als voorzitter van het COC aan tafel. In gesprek. Een gesprek waarin Pauw niet zoveel vraagt, die heeft niet zoveel ruimte bovenin voor homo’s met die 200 vrouwen van hem dus vooral Witteman die de voorzetjes geeft.

Henk heeft iets raars gezegd namelijk. En als je als homovoorman iets raars zegt kom je bij PenW op TV. Dàt hebben ze in ieder geval bereikt in vijftig jaar emancipatie. Henk vindt dat de homobeweging wel kan stoppen. De strijd is gestreden, de wetten zijn aangepast, de maatschappij weet het nu wel en verdomd Henk, je hebt helemaal gelijk. Voor homomannen dan wel te verstaan. Mooie Vera is het er natuurlijk niet mee eens. Want er is nog veel niet goed en daar rollen de mantras van de lesbische vrouwen die een kind willen en de verplichte voorlichting op scholen samen met de weigerambtenaren vlotjes over de buis.

En dan ontspoort het. Henk heeft gezegd dat het wel geregeld is met die wetten en tot mijn ontsteltenis bevestigd Vera dat met zoveel woorden. Het zijn inderdaad andere zaken dan wetgeving die nu aan de beurt zijn.

En ik ontplof. Met een doodsklap.

Wàt zegt Vera? Wàt beweerd die Krol? Het is wel geregeld met die wetgeving? COC Vera, die dondersgoed weet dat er een vreselijk slecht wetsvoorstel bij meneer Teeven op het bureau ligt om de juridische geslachtswijziging van transgenders te regelen?
Kijk dat Krol dat niet weet of wil weten of vergeet is één ding. De homomannen van de Gay krant heb ik niet kunnen betrappen op al teveel aandacht voor transgenders. Maar Vera, meis, toe nou. Het COC. Kom op zeg. Jullie roepen toch zo graag dat je LGBT belangen dient? Dus inclusief de T van transgender? Jullie doen toch allerlei dingen binnen de gemeenschap waarbij die T telkens genoemd (maar overigens zelden serieus ingevuld of van fondsen voorzien) wordt? Of is het zo dat alles uitbesteed is naar het Transgender Netwerk Nederland inclusief een stukkie budget en je dus maar gewoon helemaal niet aan die verdomde wetgeving voor transgenders denkt?

Sterker: je maakt het erger. Je wijst er op dat er een tweede emancipatiegolf aan de orde is. Voorbij de discriminerende wetgeving want die is er niet meer. Het gaat om de uitvoering van die wetten nu. Het gaat om de weigerambtenaren. Dat er in tegenstelling tot Henk’s en jouw stelling dat er geen problemen op wetgevingsgebied zijn een schandelijk slecht wetsvoorstel NOG STEEDS op het bureau ligt te verstoffen, dat het daar alweer ene tijdje ligt, dat het niet deugd, dat die wet nadrukkelijk in strijd is met de mensenrechten, dat dit al kabinetsperioden vertraagd en doorgeschoven wordt en dat er tienduizenden mensen zijn die daar elke dag last van hebben, dàt noem je niet. Je laat het moment passeren, je denkt niet eens aan die transgenders die wel door het COC genoemd worden in de eigen positionering want je kunt er zo fijn contributie bij heffen.

Je haakt niet in, je meldt niet dat er knullige onderzoeken gedaan worden door de overheid waarin naar de bekende weg gevraagd wordt voor de zoveelste keer want zolang er onderzocht wordt hoeft die overheid niets te doen. Je laat de boel liggen. Wat mij betreft laat je daarmee je transgender broers, zussen en tusseninnen in de hoek liggen. Je steelt zelfs de mogelijkheid van een prikje om die wet te verbeteren. En daardoor marginaliseer je vrolijk mee. En het aller allerergste Vera, is dat je je er niet eens van bewust was. Want als je je dat wel was dan zou je je nog veel harder moeten schamen.

Wat mij betreft Vera: het COC, weg ermee! en neem en passant die Gay krant ook maar mee!
Want mensen als ik, trangenders (hetero of niet), hebben niks aan jullie als je het er bij laat zitten. 

Kom ook alsjeblieft niet met een sorry of zo er is immers een geloofwaardigheidsprobleempje dat je beter maar eerst kunt oplossen. Een telefoontje naar Teeven heb ik liever. Of die al klaar is met broeden en of het ei inmiddels een beter ei is dan wat we hebben gelezen deze zomer. En doe maar liever niet meer alsof jij en het COC écht een lor geven om transgenders. Dat is nu té ongeloofwaardig en geloof me, eens loopt de druppel over. Ook bij ons.

Alice © 2011
Transgender activist

Hunger strike called off after demands were met.

The hunger strike of the women in the Beldangi refugee camp has ended early Saturday morning. The government of Nepal has given written statement that they will resume registration of all yet unregistered refugees in the camps. This statement was presented to the women in the presence of local journalists, human rights workers and the organizations present in the camps.

All the women are still doubtful of the intentions of the government and will judge on the real actions following this statement but they decided to end their hunger strike and ordeal.

Obviously they are all in very bad shape so they were moved to the local AMDA hospital in Damak for treatment and recovery. They will need special care to overcome the physical impact of 11 days hunger strike.

Their action, bravery and determination deserves all respect. I am very relieved to hear this has ended.

Detailed information can be found at Bhutan News Service. This photo shows the actual signed agreement:

Alice

Save our orchestras!

The Dutch government is executing the largest cuts ever in the cultural sector. Many things that have been built and developed in our society on cultural level is being dismantled and destroyed. With the argument of the global financial crisis backing up their policy of cultural destruction.

Without any interest in what culture (music, theatre, visual and performing arts) mean for the good of the people and without regard for the place it has in society and with a focus on the economy, on money and growth, our culture is not slowly but rapidly destructed. In protests artists have shown that they do not accept being the outcasts of society because ‘their work does not contribute to a stronger economy’.

The Netherlands will because of the policy of this right wing anti cultural and stupid government lose some of its gems like the Metropole Orchestra and many other important groups in the performing arts. The Metropole Orchestra performs with know Dutch singers in protest. Their video is widely spread over the internet in support of the arts and against the policy of this government. Enjoy what music does and join in protest by spreading this video as a viral.

Alice © 2011

Pink Ribbon fraude.

Naschrift: Pink Ribbon is ontstaan in de V.S. naar aanleiding van acties die geïnitieerd waren door ONDER ANDERE MAAR NIET UITSLUITEND Evelyn Lauder. Daaruit zijn voortgekomen Breast Cancer Research Foundation maar ook Pink Ribbon International. Beide staan geheel los van elkaar en claimen het eerstgeboorterecht. Beide staan los van Pink Ribbon Nederland. Kunt U het nog volgen in roze lintjes land? Voor alle duidelijk: de consument dus moet begrijpen is de Stichting Pink Ribbon Nederland op geen enkele manier verbonden met Pink Ribbon International die op geen enkele manier verbonden is met de Breast Cancer Research Foundation die op geen enkele manier verbonden is met de Stichting Pink Ribbon Nederland.

Gegeven de bovenstaande roze lintjes kolder is het dan toch misschien verstandiger om gewoon te doneren aan het Koningin Wilhelmina Fonds. En kanker te bestrijden middels het ook door hun gefinancierde onderzoek en dat dan los van de vraag of die kanker zich in borst, prostaat, long, huid of waar dan ook bevindt. Dat immers maakt voor het slachtoffer niet uit en is alleen van belang voor de toebedeling van onderzoeksgeld aan de verschillende onderzoeksinstellingen.

Kortom: opheffen die Pink Ribbon flauwekul, de aasgieren van bedrijven die er een slaatje uit slaan boycotten en geld geven aan een club waarvan we weten dat het goed terecht komt. Voor mij in ieder geval geen make up van Estee Lauder meer.

————————————————————————————————————————————————

Mag ik even kotsen? Na Karin Spaink‘s onthullingen gevolgd door de uitzending van ‘Eén Vandaag’ komt vandaag de Amerikaanse Pink Ribbon organisatie met het volgende statement op hun website:

Stichting Pink Ribbon
$ 21 million Scam
shocks Holland

16 November 2011

Stichting Pink Ribbon, a Dutch foundation started in 2003 copying the USA originated Pink Ribbon concept and monopolising Pink Ribbon in the Netherlands has only spend 1.8 % of its donation revenues on research.

As a comparison; Pink Ribbon International labels a minimum of 90% of its income for accredited breast cancer research projects.

Stichting Pink Ribbon is not associated to Pink Ribbon International and has used all legal means to ban Pink Ribbon International from Dutch territory.

With the sale of ribbons, magazines (supported by publisher Sanoma) and gala events (supported by Estee Lauder) Stichting Pink Ribbon raised an amount over 21 million USD from private donations. Only 390.00 USD had been spend on breast cancer research according to a thorough investigation by the Dutch television (NOS).

In 2009 en 2010 no funds at all were labelled for breast cancer research.

Stichting Pink Ribbon has been criticized because of its focus on marketing, and celebrities ignoring the reality of cancer and the necessity and responsibility to act accordingly.

Two major Dutch cancer organisations, KWF Kankerbestrijding and A Sisters Hope have terminated their partnership with Stichting Pink Ribbon.

We staan er weer eens mooi op internationaal. Nu hoop ik maar dat de koppen bij de frauduleuze Nederlandse Pink Ribbon sneller rollen dan de wielen van de raceauto van de winnaar van de formule 1. Ik hoop dat er in Nederland geen plaats is voor mensen die op de wijze van de lieden achter Pink Ribbon Nederland zo scandaleus aan zelfverrijking doen. Mensen die bij die organisatie hun boterham verdienen. Bestuursleden die de kluit belazeren over de ruggen van al die mensen die getroffen zijn door die afgrijselijke ziekte borstkanker.

En ik hoop dat de Nederlanders deze club massaal de rug toe keren en ieder geval NOOIT meer make-up kopen van Estée Lauder, stofzuigers met een roze kastje, roze telefoons en bladen van Sanoma. Een ouderwetse boycot van die producenten en Pink Ribbon Nederland is bepaald op zijn plaats wat mij betreft.

Wel jammer voor al die vrouwen met de Pink Ribbon telefoontjes om nu te moeten bellen met een telefoontje dat in de markt gezet is door een stelletje asocialen. Want dat zijn ze daar bij de bestuurders van Pink Ribbon Nederland.

Alice © 2011

Making promises.

I feel I have to make myself a promise. A promise for the future, like promises are meant to be. Thing is, my life was in shambles and I am slowly on my way back getting better and stronger by the day. Sure, I do have these depressed days every now and then and things are not in order. At all. But I’ll get there someday. My current efforts are focussed on become whole again, getting a normal life with my own place to live on an economic level that’s realistic. So I got these two rooms in this old house  in which I live now. And I have this atelier in which I can work and a small motorbike to travel from the one place to the other.

I’m working on my film although it becomes increasingly difficult to do that. And I write. Every day I write. Books are in the making and I do all kinds of other stuff like building websites and taking photographs of whoever at whatever place on whenever time and day. I should feel happy because of all that but I’m so sorry that I’m not. I am in this somewhat happy – somewhat sad mode for most of the days. The thing that makes me happy most is the growing quality of my work as an artist, I am after all a fast learner when it comes to the concepts of my life and work. I never stand still and maybe that’s part of the problem.

I will continue writing and I will continue filming. Writing about other peoples lives, imaginary or not. Filming other peoples life. Because I’m scared to do both on my own life. But that is where the promise comes in. I promise myself that when the time comes I will try to move to New York. For a year. And film it. A year in New York.

You see, I have this urge. More of dream actually. An urge to live in that strange city and go under in anonymity and feel. Feel the heartbeat of tat city. Experience the life a New Yorker. Moving in circles of older artists who still create amazing work. Connecting with young artists who try to stand out. And film all that and write about it. I want to make a documentary about the life of the not well known artists of New York.

So, when Headwind is finished and when the next film on which idea I am currently working is finished. And in between my life and filming in Nepal which I really very much want to continue for the next few years, there should be that one year in New York. So I promise myself to do that. When the time comes. Because I still have dreams. In the meanwhile I love to share this five minute film made by Andrew Clancy, a cameraman who inspires me so much with this work.

Alice © 2011

Best commercial in a long time…

No comment needed. Just enjoy… and have a beer. From another brand of course.

Himalayan earthquake update.

For a regular update and detailed coverage surf to the website of The Himalyan Times.