De Genderdans (2008)



De Genderdans gaat over alles wat er gebeurt in het jaar van de definitieve transitie. De maanden vol onzekerheid voorafgaand aan de zo belangrijke operatie. De verwondering en de pijn, de vreugde van het nieuwe leven en het verdriet van al het verlies dat er bij hoorde. Over de maanden van herstel, de ervaringen in de liefde, bij het werk en bij het aangaan van contacten met andere mensen. En ook over het ondervinden hoe er in de samenleving soms wordt omgegaan met mensen als Alice.

De Genderdans is een kroniek, een boek vol verhalen, gedichten en columns. Maar bovenal is het een boek vol emoties en een inkijkje in het leven van een transgender vrouw. Het is de kroniek van een ‘life changing event’. Persoonlijk en kwetsbaar. Het geeft inzicht in de moeite en de schoonheid van het leven tussen de geslachten in en in het leven van iemand die uiteindelijk misschien nooit helemaal thuis komt.

  • De verhalenbundel ‘De Genderdans; door Alice Verheij uit 2008 - download hier

‘De Genderdans’ wordt door mij in eigen beheer uitgegeven en is als gratis e-book te downloaden. Naar verwachting verschijnt er ooit een aangepaste, gecorrigeerde en vernieuwde versie van ‘De Genderdans’. Wanneer de tijd rijp is daarvoor. Vooralsnog moet u het met de digitale versie uit 2008 doen.

9 thoughts on “De Genderdans (2008)

  1. Dat precies de reden waarop ik me als (toekomstig) jobcoach wil gaan richten: van de “reservebank”, via de “zijlijn” weer opgesteld in het “speelveld” :-)

    • Dan, beste Wim,
      is het goed en heel belangrijk je een aantal zaken af te (blijven) vragen.
      Wat bepaald dat iemand van de zijlijn af moet en het veld in? De maatschappij, jij of die persoon?
      Welk speelveld heb je het over, het meest bekende economische veld met betaald werk of het minder bekende waar vrijwilligerswerk gedaan wordt of kunst gemaakt wordt. Wat (traditioneel) economisch gezien weliswaar geen waarde toegekend heeft gekregen, maar maatschappelijk of cultureel wel degelijk van waarde is.
      Tot slot, wie zegt dat het goed is dat mensen weer een speelveld in geforceerd moeten worden als de maatschappij zelf mede verantwoordelijk is voor het aan de zijlijn zetten van die mensen?

      Als ik voor mezelf spreek, en dat mag ik bij uitstek, dan bedank ik hartelijk voor dat speelveld van de maatschappij. Want het is een maatschappij waar ik me niet fijn in voel. De maatschappij is mij te hard en zelfzuchtig, teveel gericht op egoïsme en gewin, te weinig compassioneel en tegenwoordig zo stupide dat die zichzelf laat uithollen. Uithollen door het slopen van de kunsten die bij uitstek daar zijn om mensen te emotioneren en wakker te houden, die mensen moet leren om ergens anders te kijken dan met het beperkte blikveld dat mensen leren op school en universiteit.

      Als deze maatschappij mij afwijst als zijnde arbeidsongeschikt (denk nà over de lading van dat gruwelijk stigmatiserende woord), dan hoeft die maatschappij van mij niet meer. Als deze maatschappij mij zozeer in de hoek drijft dat armoede mijn deel is dan accepteer ik dat maar laat niemand bij mij aankomen met programma’s en projecten van ‘jobcoaching’. Het woord alleen al maakt mij onpasselijk. Onze eigen taal is goed genoeg om uit te leggen dat de mores is dat men een betaalde baan moet hebben en kunst of vrijwilligerswerk niet voldoen. Naar het oordeel van de politiek en een flink deel van de samenleving.

      Ik daarentegen, wens niet samen te leven met dat deel van deze aan mij opgedrongen samenleving. Ik schrijf en maak mijn kunst en stel een buitensporig deel daarvan ten dienste van die maatschappij. Als ik al een speelveld ambieer dan is het een veld van mensen die anders denken, die begrijpen dat baan en geld niets zeggen over kwaliteiten van mensen en de mogelijkheid van ontplooiing en geluk. Duizend keer liever ben ik de bohémienne dan de burgelijke vrouw. Er zijn Wim, meer mensen als ik. Mensen die om wat voor reden dan ook aan die zijlijn staan en er helemaal op niet zitten te wachten terug geduwd te worden in een speelveld dat niet het hunne is. Wat die mensen net als ik nodig hebben zijn een klein steuntje in de rug om onze bijdragen te kunnen blijven leveren. Dat kan door voor wat mensen als ik maak te betalen. Want ook voor het gebruik van andervrouws teksten voor eigen doelen mag betaald worden. Ik zal je geen rekening sturen, maar de vraag zonder wederdienst waar ik zelf wat aan heb is in de beleving van de leverancier in dit geval een vraag om een kadootje. Die maatschappij met die jobcoaches geeft geen kadootjes, maar ik zou dat wel moeten doen? Ik vraag mij af waarom daar niet aan gedacht is toen jij een verzoek stuurde. Ik schrijf dit niet om je te corrigeren maar om je scherp te maken voor het werk dat je wilt gaan doen. Want dat heeft met op waarde schatten te maken.

      Met vriendelijke groet,
      Alice Anna

  2. Lieve Alice,

    Met toenemende bewondering heb ik je Kronieken gelezen. Het raakt me dat je op een zo persoonlijke en oprechte wijze een inkijk geeft in je gedachten, gevoelens en handelingen gedurende de periode waarin je over jezelf schrijft. Ik ben bezig om een paper te schrijven over mogelijkheden voor jobcoaching van transgenders bij het zoeken, vinden en behouden van betaald werk in het kader van mijn opleiding tot jobcoach (bij ELAN). Ik wil graag wat citaten gebruiken uit je kronieken, met name de vele vragen die je jezelf stelt. Ik hoop dat je me daarvoor toestemming kunt geven en in ruil daarvoor wil ik je het eindproduct (paper) toesturen. Ik verwacht dat ik deze eind februari / begin maart 2013 goedgekeurd terugkrijg. Graag je reactie :-)

    Met hartelijke groet, Wim

    • Dag Wim,
      ik laat niet snel teksten van me gebruiken maar in dit geval vind ik dat prima hoor. Ik ben benieuwd naar je paper. Al is het alleen al omdat je je richt op de groep mensen waar ik deel van uit maak en het gegeven dat ik aan de zijlijn sta tegenwoordig.
      groet,
      Alice Anna

  3. Beste Alice,

    Bij toeval ondekte ik op zoek naar ebooks je boek ‘De Genderdans’. Ik heb het in een ruk uitgelezen en vind het geweldig, maar tegelijk ook heel heftig!
    Ben nu al heel nieuwsgierig naar je nieuwe boek Lachrymae. Heb het begin al gelezen op deze site en kijk uit naar het vervolg hoe het de dames zal vergaan in die bijzondere periode.

    Veel succes ermee!

    • Lieve Henriëtte,

      de Genderdans is een inmiddels oude verzameling anekdoten. Mijn inzichten zijn natuurlijk veranderd hoewel bij nalezing ik regelmatig een glimlach heb. Mijn nieuwe boek is in alle opzichten mijn Magnum Opus. Niet eerder deed ik zo intensief research voor een boek, niet eerder besteedde ik zoveel zorg aan het aanlooptraject naar het werkelijke schrijven. Het wordt ook met de hand geschreven voor zover het om de kwetsbare scenes gaat. Iets wat ik niet eerder deed. Het skelet van het boek dat de scenes kadert schrijf ik traditioneel op mijn laptopje. Ik verwacht er de winter mee bezig te zijn om een leesbaar manuscript af te leveren. Na tegenlezen en eerste correctie wordt dan de gang langs een aantal grote uitgevers gedaan. Ik ben er aan toe om een sterke uitgever te hebben voor mijn werk.
      Hopelijk is het dan mogelijk om in de tweede helft van 2013 het boek uit te doen geven.

      Er is nog veel werk te doen.

      Liefs,
      Alice Anna

      • Lieve Alice Anna,

        Wat aardig dat je zo snel even gereageerd hebt!
        Ik had idd begrepen dat het om, zoals je het zo mooi noemt, je ‘kronieken’ ging.
        Wat er me zo in aansprak is naast je vlotte pen de brok emotie die zo krachtig naar buiten komt.

        Nogmaals veel succes met je Magnun Opus!

        Liefs,
        Henriette

  4. Namaste Lakshmi,
    thank you for the nice compliments. The cause of the Bhutanese exiles has grown in my heart. There is only one way for me and that is advocacy for their right to live as human beings just like anyone else and to be appreciated by their own government, king and fellow countrymen and women. I feel connected to the cause and regard myself not as a bystander but as a friend of the Bhutanese.

  5. Dear Alice,
    I spent few hours today on your website. What a wonderful and versatile writer you are!

    Getting to understand you closer and better.
    Lots of appreciations that you are travelling the sufferings of Bhutanese refugees.
    Lakshmi

Leave a Reply (and follow my publications if desired).

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s