Julia en Katrina (aflevering 1)

katrina.jpg

DEZE REEKS VERSCHIJNT OOK OP WWW.TENDERFEELINGS.BE
Ze hoorde zachte muziek. Vanuit haar slaap kroop ze langzaam naar de werkelijkheid. Een lichte hoofdpijn liet zich voelen, niet erg maar net voelbaar om wakker te worden. Het duurde even voor ze bij haar positieven kwam, langzaam maar zeker werd ze zich er van bewust dat de muziek klassiek was, iets van Beethoven zo te horen. Haar oogleden waren nog zwaar maar met wat moeite opende ze ze toch een beetje. Het eerste wat ze voelde was een lichte tinteling in haar borsten. Dat kende ze nog van vroeger.

Na een tijdje viel het haar op. Dit is niet mijn bed, het ruikt anders. Ze hoorde zachte ademhaling naast zich en keek voorzichtig op zij. Mijn hemel, hoe zit dit? Naast haar ligt een vrouw van een jaar of vijfendertig in diepe slaap. Ze is mooi. De gladde donkere haren liggen als een sluier half over het symmetrische gezicht. Ze kan haar ruiken, een lichte geur van hazelnoot dringt zich op. De zachte muziek komt uit een wekkerradio in de hoek van de ruime en hoge slaapkamer. Het is een oud huis, negentientwintig of zoiets. Als ze even naar het licht kijkt ziet ze de glazen schuifdeuren op een kleine kier staan. Er achter speelt de vroege ochtendzon een schaduwspel op een donkerrode muur. De vrouw naast haar draait zich een beetje naar haar toe, de gladde schouder wordt zichtbaar als het zwarte laken iets verschuift. Op haar schouder heeft ze een ingewikkelde tattoo in een patroon dat met haar spieren mee bewoog. God, wat is ze mooi.

Ze is in verwarring en begint na te denken. Hoe kom ik hier in hemelsnaam, wat is er gebeurd? Vertraagd komen de herinneringen aan de vorige avond en de nacht terug. Het café, de ontmoeting met Katrina de Georgische schone. Die lach en die ogen. En o ja, die tent waar ze zijn gaan dansen. Katrina die na een tijdje dicht tegen haar aan kwam dansen. De smalle heupen draaiend en de borsten iets vooruit. Ze was prachtig, leek verlegen maar was het niet. Na een tijdje hadden ze zich niet meer in kunnen houden en kusten ze elkaar terwijl ze dansten. Handen die over haar rug en heupen gleden, de borsten die elkaar raakten. Die vreemde geur van hazelnoot door de geur van wiet die van achter uit de ruimte zich opdrong. Het had uren geduurd en ze hadden niet gesproken. Geen woord was er gewisseld. Alleen kussen, blikken en tastende handen.

Het wordt allemaal weer helder. Toen ze die tent verlieten was het al zo’n drie uur ’s nachts en ze waren allebei een beetje aangeschoten en opgewonden. Het was koud buiten, tegen het vriespunt aan en Katrina was tegen haar aan komen staan. ‘Would you like come with me?’ had ze in gebroken engels gevraagd. Ze had niet hoeven antwoorden, het was duidelijk geweest. Katrina’s groene en roze armbandjes hadden trouwens al laten weten dat ze er wel voor in was om het met een vrouw te doen. Ze had blijkbaar gewoon een leuke vrouw willen opduiken. Julia vond het niet erg, ze wilde dolgraag hoewel ze toch nog een beetje verlegen met de situatie was geweest, het was zo lang geleden. Katrina was gaan lopen met haar arm om Julia’s middel en het hoofd tegen haar schouder. Ze woonde niet zover weg. Ze wandelden de Vijzelgracht af richting de Nieuwe Looiersstraat. Die liepen ze helemaal uit tot aan de Reguliersgracht. Links om de hoek was na ongeveer vijftig meter het huis waar Katrina naar toe ging. Ze gingen naar binnen, de smalle hoge trap op. Op de eerste etage ontsloot Katrina de wat verveloze deur. Ze nam Julia bij de arm en trok haar zachtjes naar binnen. De etage was lekker warm. De belangrijkste kleur was rood, een warme rode kleur. Er stonden eenvoudige meubels en de schuifdeuren naar een andere ruimte stonden op een kier. In die kamer brandde een klein lichtje, een beetje gelig warm licht, nauwelijks zichtbaar.

Ze kon zich nog herinneren dat ze zwijgend Kristina volgde, haar in de ogen kijkend. Ze waren op het grote bed gaan zitten en hadden zich overgegeven aan hun verlangens. Ze kusten elkaar eindeloos en na een tijdje trokken ze elkaar de kleren ruw van het lijf. Het was heftig geworden. Kristina bespeelde haar op een manier die ze nooit ervaren had. Ze was overal, op alle plekjes, met haar smalle vingers in haar en precies zo dat het lekker was. Een lichte trilling ging door haar lichaam en ze drukte haar heupen ligt omhoog zodat ze de zachte hand beter voelde en draaide een beetje om Kristina precies het plekje te laten ontdekken. Ze genoot van Kristina’s kleine maar zachte borsten, de slanke taille en mooie heupen. Ze was iets jonger dan zijzelf. Misschien een jaar of vijfendertig maar ze voelde beslist jonger aan. Ze verzorgde zichzelf duidelijk erg goed en dan die heerlijke geur. Na een tijdje zocht ze Kristina’s lendenen op. Ze voelde de zachtheid en met haar mond vond ze waar ze naar verlangde. Kristina kreunde eerst zachtjes en streelde Julia’s hoofd, woelde door haar haren. Ze voelde Kristina’s handen zoeken en vinden. Ze gingen volledig in elkaar op.
Het was een heftige vrijpartij geworden waarbij ze allebei vonden wat ze zochten, wat ze wilden. Het ene moment zacht en teder, het andere moment opgewonden en stevig. Zo als vannacht had ze niet eerdere meegemaakt, niet met een vrouw.

Julia kijkt opzij en streelt Katrina over het hoofd. Ze wordt wakker, de donkere ogen glimmen. Even lijkt ze in verwarring maar dan komt haar mooie glimlach. Ze opent haar mond een klein beetje en haar ogen nodigen Julia uit. Dan verdrinken ze in een kus en een omhelzing. De lichamen dicht tegen elkaar aan, langzaam bewegende heupen, benen die om elkaar heen strengelen. De morgen is nog lang en er is geen enkele reden om op te staan. De hoofdpijn is weg, de hazelnootgeur niet.

volgende aflevering

(M)alice © 2008

One thought on “Julia en Katrina (aflevering 1)

  1. Pingback: Julia en Katrina (aflevering 2) « (M)alice’s Writers Block

Reacties zijn gesloten.