Transgender Chronicles 18 (over wiebeldagen…)

together_alone_4a_w420.jpg

Vandaag is weer zo’n dag. Wiebeldag. Zwangere vrouwen schijnen ze ook te kennen. Het zijn van die dagen dat vermoeidheid, hormonen, alledaagse en niet alledaagse problemen, gedoe, gezeur en gelazer bij elkaar komen. Emotioneel instabiel, zo zal ik dan wel ervaren worden op zo’n wiebeldag.
Eigenlijk is er geen land bezeilen met mij vandaag. Het zal ook de storm wel zijn, die doet gekke dingen met mensen heb ik weleens gehoord. In ieder geval: het wil effe niet.

Op zo’n wiebeldag wil ik in mijn bed blijven liggen ’s morgens en kan ik me ’s avonds er niet toe zetten om er juist weer in te duiken. Op zo’n wiebeldag wil ik een tattoo laten zetten, onverantwoord veel geld aan kleren en chocola uitgeven, latte macchiato drinken, gek doen, maffe teksten schrijven, onverwacht bij iemand op de stoep staan om die te verleiden, vrijen tot de kleine dood er op volgt, stomme mensen uitkafferen of op zijn minst voor gek zetten, flirten, foute kleren aan doen, fietsen op een éénwieler, voetballen, sex op spannende plaatsen hebben, een schilderij maken, een absoluut fout lied zingen, met krijtjes gooien, nog een latte macchiato drinken, vriendinnen opzoeken, de stad schilderen, mijn klanten ongezouten vertellen wat ik van ze vindt (no offence mensen), mijn baas een zoen geven, dansen met een mooie vrouw, te hard rijden in een knalrode cabrio met knalharde Italiaanse muziek, in het vliegtuig stappen naar Venetië of Barcelona of Rome of Peru of Vietnam, naar mijn kroeg in de Jordaan gaan, dronken worden en op de bar dansen, ergens tegen protesteren op het Binnenhof, een heel grote flatscreen in mijn kamer hangen en spannende films kijken, mijn tv het raam uit mikken, die mooie cd zo hard draaien dat de buren mee kunnen zingen, nog een keer latte macchiato drinken, uithuilen bij mijn liefste vriendin en al mijn geheimen opbiechten (but not really), de paus bellen, paella maken, eerlijk vertellen dat ik toch verliefd ben, radeloos zijn en redeloos doen, de kat plagen en nog veel meer.

In werkelijkheid ga ik gewoon naar mijn werk op zo’n dag, kom thuis, maak eten en voel me zielig. Gelukkig gaat zo’n dag weer over.

Alice © 2008

Advertenties

One thought on “Transgender Chronicles 18 (over wiebeldagen…)

  1. Pingback: Transgender Chronicles 37 (anijsmelkdag) « Alice’s Writers Block

Reacties zijn gesloten.