Boekenstokje

Ik kreeg een boekenstokje van Anne. Het kwam tot mij via Dikkie, Clopin, Karl Leenknegt, Dramoghe, Pimpajoentje, Gretepeteet, Ntone, Coltrui, Ine en uiteindelijk ‘C’, wie dat ook wezen moge.
De vragen zijn: welk boek ligt er het dichtste bij je met meer dan 123 pagina’s, waarom is dat zo en waar gaat het over en wat staat er op pagina 123 op de regels 5 tot en met 8?

Welnu, het boek dat het dichtste bij ligt is ‘Het hemelse gerecht’ van Renate Dorrestein.

Het boek ligt het dichtste bij in mijn bed waar altijd verschillende boeken liggen die ik aan het lezen ben of ga. Het boek waarin ik nu aan het lezen ben heb ik vergeten mee te nemen mijn slaapkamer in. Dit boek is bijzonder voor me omdat ik het van een heel goede vriend heb gekregen toen ik nog in het ziekenhuis lag te herstellen van mijn operatie. Volgens hem schrijft Renate Dorrestein op een manier die bij mij past. De man kent mij goed want hij heeft gelijk, ik heb veel van Renate gelezen maar nog niet dit boek. Ik moet er nog aan beginnen. Ik houdt van haar directe en compromisloze stijl, haar milde cynisme. Het is ook de manier waarop ik zelf vaak schrijf en dat is ook de reden dat Thomas, die me het boek gaf, het passend vond.

Het boek gaat over de zussen Ange en Irthe die een relatie met dezelfde man hebben. Ze hebben ook samen een restaurant dat het resultaat is van hun jeugddromen. Op een geheel verschillende manier gaan ze met de man om. Ange rustig en Irthe juist heftig. Op een bepaald moment moeten zij er voor zorgen dat hij hun niet verlaat. Hij wil namelijk weg maar de dames besluiten hem simpelweg niet te laten gaan. Het leuke van dit boek is dat het iets bizars in zich heeft dat toch ook weer heel normaal en menselijk is. Ik ben benieuwd hoe het afloopt.

Op pagina honderddrieentwintig zijn regel vijf tot en met acht als volgt:

Ze kan zoveel zeggen!
De warmte!
Mechanisch schraapt Ange de nog halfvolle borden leeg in de afvalemmer.
Haar leven lang heeft ze niet zulke hoeveelheden nauwelijks aangeroerd voedsel hoeven weggooien.

Het stokje geef ik door aan Judith, Hannah en Arianne. Mijn liefste vriend{in(n)[g(es)]s}en (© Vreer) en allemaal begaafd met de pen. Ik ben benieuwd wat er bij jullie in de buurt ligt te wachten om gelezen te worden.

Alice © 2008

6 thoughts on “Boekenstokje

  1. Cool! Ik heb het stokje eerder ook al gelezen bij Greet(epeet). Ik hoop het zelf ook nog eens te bemachtigen.

  2. Pffffff, lijkt wel Booleaanse algebra. Maar bij deze aangepast in ingevoerd als goed nieuw gebruik. 😉

  3. Da’s grammaticaal incorrect. Correct is wel vriend{in(n)[g(es)]s}en. Uitgelegd:
    vriend, vriendin, vriending of vriendinges en meerfvoud: vrienden, vriending(ess)en, vriendinnen.

    Graag gedaan ;P

  4. hm, zoudt uw etiketten bij u willen houden? Ik weiger vriendelijk , beleefd en zeer definitief dat vriend_in_ etiket; maak er maar vriendinges van ;o)
    verder zal ik mij een over het stokje buigen.

Reacties zijn gesloten.