Transgender Chronicles 32 (eerste keren…)

Ja hallo, dat ben ik niet op die foto hoor. Het gaat ook niet om de dame maar om de minimalistische bekleding die ze aan heeft.

Eén van de vreemdste ervaringen bij gender transitie is dat je, ook als je al wat ouder bent en niet meer zo strak in het velletje zit, op allerlei momenten geconfronteerd wordt met iets wat je voor het eerst overkomt of wat je voor het eerst doet. Dat terwijl anderen dat soms al tientallen jaren achter de rug hebben.

De eerste keer de straat op gekleed zoals je wilt, de eerste keer dat ze je mevrouw noemen, ik heb het allemaal al jaren achter me nu. Eigenlijk dacht ik dat het wel gedaan was met die periode van toch wel spannende momenten. Niet dus.

Gisteren ben ik naar het strand geweest. Nu kom ik daar wel vaker maar deze keer was het om er met mijn lief vooral te liggen bakken in plaats van wandelen. En bakken doe je het beste schaars gekleed. Topless vindt ik wat ver gaan op mijn leeftijd maar een bikini moet kunnen niet waar? Ook al zit er zo hier en daar iets meer dan ik zou willen, slecht staat het me niet. En plotsklaps was het er weer, die ‘eerste keer’.
De eerste keer in bikini op het strand in de betrekkelijke drukte. Mensen die me zien, mogelijk aan me zien dat de vormen niet al te vrouwelijk zijn. Nauwelijks heupen, je zou denken dat er gestaard wordt. Niet dus.

Deze eerste keer gaf me weer die spanning die ik zo goed ken inmiddels. En deze eerste keer was die spanning ook in no time weer weg. Want ik viel niet op, mijn lief ook niet. Geen gestaar maar wel een lekker warme zon, zonnebrand, zonnebril, zand en zee. Voor een middag en avond was de wereld weer heel mooi. De vrijheid om gewoon lekker op het strand te kunnen liggen kletsen was fantastisch. Vakantieplannen doorpraten en ondertussen het zand tussen mijn tenen voelen. Veel te lang niet gedaan, niet durven doen en gisteren kon het weer, eindelijk.

Ze zullen nog wel af en toe ineens om een hoekje liggen, die eerste keren. Het hoort er bij, ik weet het. Maar het blijft een vreemde en bevreemdende ervaring. Tegenwoordig altijd mooie ervaringen die me telkens weer een beetje completer maken. Voor een ander niets speciaals, voor mij op die momenten wel om daarna ook voor mij niet meer speciaal te zijn. Morgen ga ik in mijn eentje weer lekker het strand op, eventjes genieten.

Alice © 2008

Advertenties

9 thoughts on “Transgender Chronicles 32 (eerste keren…)

  1. Mijn eerste strandervaring wil me niet te binnen schieten, wel die van m’n zusje, heb haar zelden zo gelukkig en enthousiast gezien! Good for you dat je toch die bikini heb aangetrokken, ik ga je nog veel vaker pushen om dat soort dingen te doen! heheheh

  2. O ja zeker.
    Vandaag onverwacht een ontzettend leuke vrouw ontmoet. We hadden een klik en volgens mij zie ik haar nog weleens.
    Heeft hele mooie blauwe ogen.

  3. Smeren? Ik geloof dat we daar toen nog niet aan deden. Althans m’n vriendje deed het niet. En ik?
    Ik dacht er gewoon niet aan.

  4. Zonnebaden vind ik allang geen aangenaam tijdverdrijf. Ben ’t liefst actief, maar gisteren was ’t wel erg uitnodigend 🙂

    Op mijn space ckOsmOs vind je foto’s van mij en mijn lief van in de tijd van toen.
    Zij is ook lesbisch zoals ik en heupen zoals ik had ze gelukkig niet.

  5. Als u de zon aanbidt, zult gij smeren. Nog beter, zult gij u zich in laten smeren. Veelvuldig en geen half werk, je smeerder moet er maar goed aandacht aan geven. Zo lekker….

  6. Ja, al die eerste keren, die wij vaak ervaren op een leeftijd waarop ze voor anderen al oud nieuws zijn. M’n eerste keer in bikini op het strand (m’n toenmalige vriendje was een enorme zonaanbidder) leverde me een verbrandde huid op. Voor mij was het eens maar nooit meer. Zonnebaden is niet mijn hobbie.

Reacties zijn gesloten.