Gesloten, gesloopt en afgebrand…

Vandaag staat het gebouw van Bouwkunde van de TU Delft in de brand. Dat raakt me en dat zit zo.

Als je ouder wordt verdwijnt met de jaren een deel van je leven, van je geschiedenis. Er vallen mensen weg, vriendschappen verwateren maar ook gebouwen die een tijd van belang waren in je leven verdwijnen. Dat laatste meestal als uitvloeisel van de vooruitgang maar soms om andere redenen zoals een brand.

Zo gebeurt mij dat met scholen. Vreemd genoeg zijn de scholen waar ik het eerste mee te maken kreeg, de kleuterschool en lagere school, er nog wel. In ieder geval de gebouwen en de lagere school is nu een basisschool met nog steeds dezelfde naam. Op zich best bijzonder na decennia van onderwijshervormingen en schaalvergrotingen. Maar de schoolgebouwen van na de lagere school zijn zonder uitzondering uit het stadsbeeld gewist.

In de zeventiger jaren heb ik een tijd op een middelbare school gezeten in het Bezuidenhout, een bijzondere wijk van Den Haag. Het gebouw waarin die ‘Thorbecke Scholen Gemeenschap’ huisde was een oud gebouw van voor het bombardement dat de wijk in de oorlog had getroffen. Als gebouw best bijzonder want er zaten allerlei rare elementen aan dat gebouw. Om te beginnen had het een binnenplaats met een poort met stalen toegangshek waarboven de conciërge woonde. In de hoek van de binnenplaats tussen de hoge muren was een trapje naar de ingang. De associatie met het kasteel Colditz, een duitse gevangenis voor geallieerde krijgsgevangenen die in die tijd in een tv serie in beeld kwam, was snel gemaakt. Mijn Colditz had binnen mooie brede trappen, een gigantisch gebrandschilderd raam en een verzameling natuurwetenschappelijke oudheden in grote houten kasten. Het gebouw was dus bijzonder, de schooltijd niet want het is één van de ongelukkigste perioden in mijn leven geweest. In de negentiger jaren is het gesloopt om plaats te maken voor een modern schoolgebouw.

In de tachtiger jaren zat ik op de Middelbare Technische School aan de Leyweg in Den Haag. Vrij recent is ook dat gebouw gesloopt en daarmee uit het straatbeeld verdwenen om alleen nog in mijn herinnering achter te blijven. Het was een op zich lelijk schoolgebouw maar wel speciaal ontworpen als technische school met garages voor de afdeling autotechniek beneden. Alle andere lokalen waren op de 1e en 2e etages. Het was een goede school waar ik een mooie tijd heb gehad. De herinneringen zijn in ieder geval mooi.

Nog op die school ben ik in een ander gebouw terecht gekomen aan de Withuysstraat achter de Laakkade. Een oude basisschool die als dependance dienst deed. Net als van het gebouw van de Thorbecke SG heb ik alleen herinneringen, geen foto’s. Ook die school is weg.

Na mijn school kwam militaire dient. Ik begon in Schaarsbergen aan de onderoffiersopleiding. Tsja, jeugdzonde en helemaal niet leuk. Het door de Duitsers gebouwde legerkamp is, jawel, gesloopt.

Daarna weer ben ik gaan werken op het laboratorium van PTT, het latere KPN Research. In een heel bijzonder gebouw want het was het eerste gebouw in Nederland dat als laboratorium is ontworpen en gebouwd. Met dubbel glas (10 cm tussen de ruiten) en gegoten betonnen wenteltrappen in de vleugels, een bijzonderheid in die tijd. Bovenal met een heel karakteristieke toren. Natuurlijk is ook dat gebouw… O nee toch niet, het heeft een andere bestemming gekregen. Een deel blijft behouden en verder komen er appartementen in. Maar de ziel is er uit gesloopt.

De avond HTS die ik later volgde was gevestigd aan de Wegatraat. Ook verdwenen…

En vandaag staat dus ‘Bouwkunde’ in de brand. Ik heb er een half jaar stage gelopen. Elektronica ontwerpen waarmee gemeten kon worden wat het effect is van een stalen kogel van een paar duizend kilo die op een ronde plaat gewapend beton valt. Het gebouw dreunde op zijn grondvesten als er weer eens een kogel naar beneden donderde. Het nieuws van de brand laat zien hoe etage na etage uitbrandt. Tot op de etage waar mijn stageplek was. Het gebouw zal wel gesloopt worden, er is ook een deel ingestort.

En weer is er een gebouw uit mijn verleden weg. Het effect dat het op mij heeft is dat ik me een beetje oud voel en dat wil ik niet. Weemoed ook wel want het is toch weer een soort afscheid waarbij alleen mijn herinnering blijft. Even kijken hoe het was kan niet meer met mijn ogen, alleen in gedachten. Het was een foeilelijk gebouw overigens en architectonisch is het afbranden een aanwinst voor de omgeving. Zo’n monster zal er wel niet voor in de plaats komen. Maar toch.

Ach, gebouwen verdwijnen constant. Gek genoeg ben ik altijd weer blij als ik onverwacht op een gebouw stoot dat nog net zo is als mijn herinnering me verteld.

Alice © 2008

Advertenties

5 thoughts on “Gesloten, gesloopt en afgebrand…

  1. Ik schrok ook wel, toen ik het gebouw op TV zag. Sinds het niet meer mogelijk is om vanaf Rijswijk met de bus naar Rotterdam te reizen, heb ik het niet meer gezien.

    Ik was alleen gelukkig op school toen ik op Zandvliet zat en op de lagere school in Rotterdam.

  2. De afbraak van ‘Colditz’ vindt ik fijn. Ik ben er gepest, in elkaar geslagen en nog erger. Ik ben er ook weggevlucht.

    De afbraak van mijn MTS vindt ik jammer. Het was een school die goed was en waar ik me veilig voelde na jaren ellende.

    De sluiting van het DNL vindt ik nog steeds erg jammer. Mooie tijd, mooi gebouw met een ziel.

    De brand van Bouwkunde is pijnlijk. De stage was niet zo geweldig maar om een gebouw zo ten gronde te zien gaan waar ik ook best mooie herinneringen aan heb is niet fijn.

  3. Ja, scholen. Ik heb er geen goede herinneringen aan. Voor mij waren het de plaatsen waar ik gepest werd, met name met m’n Duitse achternaam. (Of dit de werkelijke reden was, weet ik niet, maar ik werd voor rotmof uitgescholden.)

    De TU in Delft heeft een rare plaats in m’n hart. De bus naar Rotterdam reed er langs en altijd voelde ik weer een steek, omdat dit de plaats was, waar ik had willen studeren, iets waar het nooit van gekomen is.

  4. Ik heb 1 belangrijk ding geleerd over wat andere mensen zeggen of schrijven: ‘Feelings are facts’. Zo ook hier.
    Eijsden is inderdaad erg mooi. Ik houdt van het behoud van architectuur. Industrieel erfgoed moet in ere gehouden worden. Het is mooi dat de van Nelle fabriek een prijs gewonnen heeft recent. Erkenning van een goed uitgevoerde herbestemming van een heel bijzonder gebouw.
    Eigenlijk hou ik van gebouwen omdat er mensen in wonen, werken, leven, liefhebben.

Reacties zijn gesloten.