Back in business

Zo. Nu is de vakantie echt voorbij. De twee weken na mijn reis naar de V.S. waren vooral bezet door de verhuizing van mijn dochter naar mijn stulpje, het wegwerken van een jetlag en het realiseren dat op een bepaald moment na een herstelperiode je wellicht hersteld zou kunnen zijn. En nu is het dan zover. Na de eerste schermutselingen vorige week is er nu dus ‘work to be done’.

Nou ja, werk… het is nog wel zomervakantie voor de meeste klanten en dus is het verschrikkelijk rustig op de zaak. Wat me de gelegenheid geeft om wat meer te schrijven en te werken aan nieuwe wegen voor het bewerken van de markt. Zo wil ik vooral in de gezondheidszorg opdrachten zien los te peuteren en wil ik dat we beter gebruik gaan maken van de dames in het bedrijf. Uiteindelijk kunnen wij op een aantal gebieden meer dan de heren en het is toch wel erg raar dat we daar niets mee doen terwijl zo’n 35% van de medewerkers vrouwelijk is. Bovengemiddeld voor een adviesbedrijf.

Maar goed, eerst zijn er de nodige financiële haken en ogen, een kapotte telefoon en een medisch post operatief probleempje en de schoolinschrijving voor dochter lief die aangepakt moeten worden. Verder is er de afgelopen tijd geschilderd in huis, bed en kast en van alles verhuisd en tussen de bedrijven door uit gegaan. Genoeg te doen dus. Gelukkig is de dame in kwestie inmiddels zacht geland en dat is mooi. Het is ook wel gezellig hoor, een beetje tegenspraak thuis.

Zakelijk wordt het de komende maanden een combinatie van binnenhalen van een opdracht, die vervolgens uitvoeren, herstarten van mijn promotieonderzoek en definitief de nek omdraaien van mijn oude bedrijven. Het moet er nu toch maar van gaan komen. Zoals uit het verhaal wellicht blijkt doe ik dat alles met lichte tegenzin. Het valt me bepaald niet mee om op gang te komen en de dagelijkse routine op te pakken. Komt nog bij dat ik me heiliger dan heilig heb voorgenomen om dagelijks wat te sporten om het lijf in een nog mooiere vorm te dwingen en de geest te verruimen. En eigenlijk wil ik verliefd worden maar dat gaat nog steeds niet op commando.

Alles bij elkaar lijkt het er dus op dat de rest van mijn leven eindelijk begonnen is. De operatie is al maanden achter me, aan mijn lijf ben ik nu ook redelijk gewend en weet wat ik er wel en niet mee kan. Een enkel ongemakje daargelaten dan. Het echt volledige herstel duurt zeker nog een half jaartje maar ik ben goed op streek zal ik maar zeggen.

Wat beduidend minder gaat dan gehoopt is het schrijven. De productie is sinds de vakantie uitgesproken mager en ik heb moeite me de discipline op te leggen gewoon elke dag in de pen te kruipen. Writer’s Block wil ik het nog niet noemen maar erg ver daar vandaan is het niet. Misschien moet ik mezelf maar eens gaan dwingen die rewrite van mijn roman ‘Sorpresa’ (‘Verandering’) eindelijk serieus ter hand te nemen. Personages en plot zijn immers allang klaar. Het is ‘slechts’ een kwestie van de zinnen op een mooie manier componeren tot het verhaal wat het moet zijn. Vinden jullie het leuk om af en toe een fragment te lezen misschien?

Reizen is dus even over tot eind oktober wanneer ik weer een weekje met een lieve vriendin op pad ga. Naar Egypte deze keer. Wat een avontuur wordt dat! En daarna kan ik dus eindelijk alle reisverhalen die er wel zijn maar nog niet op papier of web zijn verschenen er uit gooien. Misschien komt dan die literaire reis-om-de-wereld avond er dan toch nog van voor het einde van het jaar.

Alice is in ieder geval terug van (lang) weg geweest. Het werd hoog tijd wat mij betreft. En misschien, heel misschien is er voor de liefhebbers ook nog een (M)alice bij me in de buurt.

Tot schrijfs,

Alice

Advertenties