Nazomeren aan de Amstel


Foto 1

Vandaag ben ik begonnen met nazomeren. Na een zomer vol verrassingen, de Côte d’Azur en pas nog Toscane. Na weken helderblauw, amber, goudgeel, groen en terra cotta kleuren is het weer tijd voor de Nederlandse kleuren. Lichtblauwe lucht, grote witte wolken, grijze stoepen en straten, najaarsgroen en licht verkleurd bruine bladeren. En een bleke maar nog warme zon. De mooiste plek om te genieten van dat geweldige zomeroverschotje is in Amsterdam op één van de rustigste plekjes langs de Amstel. Met een flinke latte macchiato voor me aan een tafeltje bij de IJsbreker. Een plek om gelukkig te zijn.

Ik wil dat het hele jaar bestaat uit dit soort nazomerdagen. Geen felle hete zomer, geen koude winter, geen natte kille herfst en geen onberekenbare lente. Nee, driehonderdvijfenzestig dagen lang als veertien september tweeduizendnegen. Zo’n dag waarop alles anders loopt dan verwacht. Waarop je je verslaapt en een ladder in je kous trekt. En waarop je autosleutel breekt terwijl je geen reserve in de buurt hebt. Zo’n dag waarop de sleutelmaker je uit de brand helpt met een gulle lach en en passant nieuwe hakjes onder je te hoge pumps zet zodat je weer lekker over straat kan tiktakken. Zo’n dag dus. Al een tijdje verzamel ik leuke plekken om naar toe te gaan als er een leemte in tijd is ontstaan of ik me rot of juist lekker voel. De Ysbreker bezet al een tijdje een hoge positie in mijn lijst van plekken om te crashen. Of te schrijven. Geen luide muziek, zelfs geen zachte. Geen razend verkeer en geen luidruchtige clientèle. Gewoon een relaxte sfeer in een mooi oud grachtenpand op de oostoever van de Amstel tussen de Pijp en Oosterpark.

Vandaag heb ik dan nog een grote bos bloemen bij me voor mijn lieve vriendin die net te horen heeft gekregen dat ze binnen een paar weken haar bul mag halen. Nieuwe media nog wel, zo’n moderne studie. Mijn dag is extra mooi geworden toen ik dat hoorde en de zon lijkt nog een beetje warmer en de koffie nog een pietsie lekkerder. Straks vieren en dan naaicursus. Werken aan mijn mooie jurk. Werken aan een deeltje van het ‘grote plan’. Misschien toch weer een eigen zaakje. Vandaag is een dag voor nieuwe dingen, voor nieuwe plannen. Het is een dag voor geluk, liefde en mooie dingen. Om te winkelen, plezier te maken. Om te genieten omdat we nog leven en het eigenlijk allemaal best goed gaat met ons. Wie ‘ons’ dan ook mogen zijn. Het terras over kijkend valt me op dat het licht alleen maar mooier wordt en zachter. Geen scherpe contrasten maar een beetje gefilterd en gespreid licht. Ik wou dat ik het kon schilderen zoals Breitner of Israëls dat konden. Met verf, penseel en mes spelen totdat datzelfde licht je tegemoet lacht.

Vandaag ben ik aan het nazomeren en voel ik me gelukkig.

Alice ©  2009