Inspiratie expiratie

Ochtendzon warm als een wintervest na een wandeling
overrompelt door de stilte troostend als een klaagvrouw.
Koffie in lagen wordt vergezeld door de eenzame eenling
en op de achtergrond klinkt een trage tango uit de kou.
Beelden van een dans flitsen rap over het kille netvlies.
De zanger zwijgt, overstemt door de rauwe bandoleon.
Plots treedt de vrouw naar voren, danst, schreeuwt, verliest.
Donkere haren strak over het hoofd gevangen in een wrong.
De mannen dobbelen verder. Om wat? Om wie? Om haar?
Het ritme dwingt haar dans tot een verticale omhelzing.
Ze zingt alsof hij haar overmeesterd, binnendringt daar.
De snik van onderdrukte passionele overweldiging.
Weer wisselt de klank, nu naar een protest tegen haat.
Ze vlucht, danst, achtervolgt door ritmische tonen.
Rauwe liefde, pijn, ’t geweld van de straat en zij gaat.
Om bezweet met vurige ogen toch thuis te komen.
Waarna de ochtendzon ontwaakt uit een lichte slaap
en met gouden vlekken op de vloer zich laat zien.
Een gewone dag waarop ik luister, kijk en gaap
me overgeef aan een nieuwe belofte misschien.

gotan project

Dit gedicht is opgedragen aan Gotan Project die met hun muziek mij betoveren, beheksen, boeien, bevrijden, verleiden en doen smelten. Muziek als een trance waarin ik me verlies, dwingend, soms rauw, erotisch en scherp als kabbelend water soms.

Alice © 2009