Twitter meetups

twittercruise

Vanavond ga ik cruisen. Nee, niet de ondeugende variant maar de Twittersoort van cruise. Een Twittercruise dus.

WTF? Twittercruise?

Yep. Een tocht door de Amsterdamse grachten met een behoorlijk grote groep mensen van allerlei pluimage die elkaar ‘kennen’ via Twitter. Dat kennen is doorgaans ontzettend oppervlakkig omdat het zich afspeelt binnen de 140 karaktertjes die Twitter toestaat in de communicatie. Maar toch. In zo’n groep zitten er altijd nog een flink aantal waar wat meer contact mee komt na een tijdje en een enkeling evolueert tot een echte vriend of vriendin.

Twitteraars hebben een gepaste vorm van gekte. Sheer madness soms. De meesten hebben wel de een of andere bijzondere baan of hobby of zijn gewoon wat onorthodox. Doorgaans (lang niet altijd dus) is dat leuk. Zo’n cruise in de vorm van een gezamenlijke grachtentocht is vooral een redelijk hilarische bijeenkomst van mensen die in meerderheid uitgerust zijn met iPhone’s of een ander slim apparaatje zodat er overal dus gekwetterd kan worden. En daar zit meteen ook de grootste bedreiging van een leuke avond. Ik moet er toch niet aan denken dat elke conversatie of encounter van wat voor aard dan ook tijdens die twittercruise verstoord wordt door dwangmatig vingeren van telefoontjes. Jakkes. Hoe leuk ook denk ik op voorhand dat het ook leuk is als die cruise eindigt en ik weer in de gewone wereld kan stappen. Om vervolgens door te gaan naar die andere doorgaans (maar ook niet altijd leuke) wereld in mijn stamkroeg Saarein in de Jordaan. Gelukkig ben ik zeker van goed gezelschap want ik zie een flink aantal bekenden tijdens de cruise waarvan een aantal weinig problemen hebben met kroegbezoek na afloop.

De Twittercruise is (slechts) de vierde Tweetup (Twitter meetup) waar ik naar toe ga. Het hadden er meer kunnen zijn als ik niet effekes onderuit was gegaan maar ondanks die beperkte ervaring heb ik wel een beeld van hoe een en ander zal verlopen. Tweetup’s zijn vooral grappig omdat het de reallife uitkomst is van het online getwitter. Real life kwetteren blijkt dan toch maar weer onverslaanbaar anders zouden er geen Tweetups bestaan. Het is de verbeelding van de basisbehoefte van mensen die actief online zijn, zich vrijwillig laten inperken door die online media en daar vervolgens af en toe aan willen ontsnappen. Eigenlijk is het een soort collectief sociaal experiment omdat veel mensen elkaar echt niet kennen. De sfeer op een tweetup is doorgaans erg leuk en uitnodigend en dat maakt dat gemakkelijk contact ontstaat met mensen waar je normaliter met een boog omheen zou lopen. Het is wel uitdagend om toch die ontmoetingen aan te gaan. Al is het alleen maar om van je eigen gedrag te leren.

Dus volgens mij ga ik het wel naar mijn zin hebben straks. Tot na de cruise.

Alice © 2009