Noodles queerpraatje 5: Sint Maarten

sint-maarten

Het is vandaag de 11de van de 11de. Voor de beminde gelovigen onder ons betekent dat Sint Maarten. Vanavond gaan er dus heel wat kinderen langs de deuren om wat te zingen en als beloning voor de engelenzang snoepgoed te ontvangen.
Vandaag is ook de start van de aanloop van Carnaval. Aangezien 11 het gekkengetal is heeft deze dag dus een bijzondere betekenis voor een ieder die gek is of wordt gevonden. Het is jullie – ehm – onze dag!

Gisteren was het 20 jaar terug dat er bij de oosterburen een day after was omdat de avond er voor er een viel. Boem! Wat overigens inhoudt dat er eerder sprake van een bittere morning after pil aan de orde bleek dan een heuglijke day after gegeven de meningen van ons buurvolk. Zegt Der Spiegel. En inderdaad, het heeft met name de voormalig oostduitsers allemaal niet gebracht wat in die dagen twintig jaar terug gedacht en gehoopt werd. Het kapitalisme bleek killer dan men dacht wat niet wil zeggen dat die muur goed was natuurlijk. En inmiddels staan er op verschillende plekken in de wereld vergelijkbare muren. Israël en Noord Korea hebben niks geleerd van die rotoorlog. Een aantal dagen terug was het dolle dinsdag. Tenminste, in 1944. Ook zo’n bittere pil achteraf want een kille winter stond voor de boeg. Het was een korte euforische opleving in een donker tijdperk.

Het is de tijd van het jaar – zo na de zomer en bij de opening van het regen c.q. winterseizoen – dat we ons extra bewust zijn van de wereld om ons heen en het verleden, recent of niet. Over hoe er met genderandersen werd omgegaan in die oorlog van 40-45 is niet veel anders bekend dan dat het verschrikkelijk is geweest. Veel onderzoek over die tijd is niet bekend jammer genoeg. Wel over homosexuelen trouwens die het ook niet goed is vergaan.

Over goed een week is het weer de internationale transgender gedenkdag. De dag die in de wereld van genderandersen toch zo’n beetje de belangrijkste dag in het jaar is. Niet vanwege een feest zoals bij die katholieken of zoals bij de gays tussen ons en om ons heen die toch vooral op een gay pride focussen maar een gedenkdag. Het is een plechtige aanduiding voor het delen van pijn en angst. Voor het delen van verzet en het samen sterk voelen.

Tussen als deze droeve herdenkingen steekt dan de dag van gisteren af. Weliswaar historisch van zeer beperkt belang maar voor de transgender wereld in Nederland zeker van betekenis. Immers Trasvisie won de ‘diversiteitsprijs’ van Movisie. U begrijpt, we lurken hier al een paar uur aan spontaan langs gekomen champagne. Not dus. Het is geweldig dat Transvisie – zeg maar Humanitas hoor – die prijs heeft gekregen. Hartstikke verdiend, na godverdomme twintig jaar pas! O sorry.

Ik ben heus wel blij met die prijs voor de jongens, meisjes, mannen, vrouwen en andersen van Transvisie. Ze werken keihard aan een betere wereld voor ons genderandersen. Ik ben minder blij met de lange tijd dat het geduurd heeft dat er een dergelijke prijs is uitgereikt aan deze geweldige groep mensen. En toch he. Toch had ik het stiekumpjes nog leuker gevonden als TNN die prijs had gekregen als jong nieuw maar ondertussen gedegen initiatief dat bij Transvisie inhuist maar wel een zelfstandige organisatie is geworden. Waarom? Nou simpelweg omdat het uniek is dat in deze tijd een groep mensen in staat blijkt om allerlei organisaties en individuën te bundelen in een netwerkorganisatie die met passie en strijdvaardigheid maatschappij, politiek en gezondheidszorg anapakt. Niet met zelfhulpgroepen zoals Transvisie maar met lobbywerk en publiciteit. Met acties en lawaai waar nodig.

Juist die groep had die prijs – hoe verdiend ook door Transvisie – beter kunnen krijgen. Simpelweg omdat Transvisie inmiddels al lang gevestigd is en minder bedreigt wordt door budgettaire krapte dan het nog beginnende maar snel volwassen wordende TNN. In die zin valt mij – negatief als ik altijd ben – op dat het gevestigde Movisie kiest voor een andere gevestigde organisatie en niet voor een los baanbrekend initiatief. Of TNN kandidaat was voor de prijs of niet vind ik daarbij even niet zo belangrijk. Als ze het al niet waren hadden ze het zeker moeten zijn.

Maar goed, diversiteitsprijzen worden vaker uitgedeeld, net als snoepjes aan zingende kinderen op Sint Maarten. Er is dus hoop om maar eens een door engelen gevleugelde EO term te gebruiken. Volgend jaar dus maar aan alle prijzencircussen meedoen mensen? Of misschien moeten wij Noodles maar een prijs instellen? Of twee? Want waarom alleen prijzen voor goede initiatieven, Radar heeft immers ook een koude douche naast de warme om uit te delen. Ministers genoeg om onder zo’n koude douche te zetten wegens schending van gemaakte beloften. Maar dat is een geheel ander verhaal.

Alice Verheij © 2009

4 thoughts on “Noodles queerpraatje 5: Sint Maarten

  1. Waar je natuurlijk volkomen gelijk in hebt… het ging natuurlijk eigenlijk ook een beetje over feestjes en herdenkingen, blij zijn en verdriet gedenken en voor de weters onder ons liggen een prijs voor het project en transgender gedenkdag dicht bij elkaar.

  2. Ik kon wel lezen dat je je in het queerpraatje niet specifiek focuste op de criteria en de focus van de prijs maar ik ben van mening dat als je in een praatje een directe koppeling legt tussen een concrete prijs en concrete organisaties, je recht doet aan de realiteit wanneer je juiste feiten weergeeft. Daarnaast heb ik helemaal geen kritiek op jouw gevoel dat je hebt bij een gebeurtenis en op vrije associaties. Mijn reactie had niet de inhoud gehad die het heeft als je bijv. had geschreven: TNN VERDIENT EEN PRIJS! Dat zou ik alleen maar waarderen en er inspiratie uithalen. Lieve groet, Bastiaan

  3. Hoi Bastiaan,

    thanks voor de correcties. Terechte kritiek. Altijd goed.

    Ik bedoelde niet te zeggen dat Movisie hun prijs zelf aan TNN had moeten geven. Integendeel. Ik bedoelde slechts dat ik het zoveel mooier had gevonden als zo’n prijs naar het nog jonge maar bijzondere TNN was gegaan. Niets meer en niets minder. Daarbij hou ik me niet bezig met criteria of wie dan ook wat besluit. Het gaat slechts om het gevoel dat ik er bij heb.

    Verder zie ik Transvisie toch nog steeds als een onderdeel van Humanitas. Dat is het toch ook nog steeds? Het jongerenproject is toch een Transvisieproject?

    Tot slot, het persbericht van Movisie was niet duidelijk (genoeg vind ik) als het gaat om het toebedelen aan jouw project specifiek. Zo had ik graag toch veel meer motivatie gelezen en plaatsing in de context van de transgenderzorg. Let alone dat ik de ‘jurykritiek’ betreffende aandacht voor allochtonen absoluut bullshit vindt. Die aandacht is er volgens mij gewoon impliciet alleen al omdat de begrippen autochtoon / allochtoon geen rol speelt in het jongerenproject. Toch? Wat ik overigens echt heel erg goed vindt is dat het jongerenproject op zich is onderstreept op deze manier (geen misverstanden daar over) maar daar ging het queerpraatje niet over. Sowieso denk ik dat als ik me zou bezig moeten houden met criteria en opzet van een prijs ik heel ander commentaar zou hebben. Bijvoorbeeld, een prijs met alleen publicitaire waarde? Waarom niet een geldbedrag?

    Dat soort overwegingen ging het mij niet om. Wat niet wil zeggen dat ze er niet zijn bij me. Voorlopig vindt ik het mooi – en dat is wel overgekomen hoop ik en in ieder geval door me uitgesproken en geschreven – dat er eindelijk na al die jaren een prijs wordt gegeven aan een transgender gerelateerd initiatief. Terecht maar wel veel te laat wat mij betreft. Wat mij tot de oproep in de studio en in het queerpraatje bracht om volgend jaar maar eens massaal op prijzenjacht te gaan.

    Hartelijke groet,
    Alice

  4. Hoi Alice,

    Erg leuk en fijn om te lezen dat je vindt dat TNN snel volwassen begint te worden en dat je TNN een baanbrekend initiatief vindt. Dat geeft energie.
    Een aantal onjuistheden in je tekst:
    De Movisie Diversiteitsprijs 2009 is specifiek aan het kind- en jongerenproject van Transvisie toegekend, niet aan Transvisie als geheel. Het kind- en jongerenproject van Transvisie heeft niet enkel de prijs gekregen voor haar zelfhulpgroepen maar ook voor het voorlichtingswerk dat het doet binnen onderwijs en (jeugd)zorg en omdat het actief in diverse media publiciteit opzoekt om transgender jongeren en hun directe omgeving zichtbaar te maken in de samenleving.
    TNN huist niet in bij Transvisie. TNN huurt onafhankelijk eigen kantoorruimte van Landelijke vereniging Humanitas. Transvisie heeft, als onderdeel van Humanitas, eigen kantoorruimtes.
    Transvisie zit op het moment in een grotere budgettaire krapte dan TNN. TNN kreeg het afgelopen jaar subsidie van de overheid. Transvisie niet. Het was kantje boord of ik had op 30 september jl. voor het kind-en jongerenproject het licht uit moeten doen.
    Tot zover de feitelijkheden.
    Je schrijft zelf ‘negatief als ik altijd ben’. Ik vind het jammer om te lezen dat je vindt dat Movisie zelf TNN had moeten ‘kiezen’ en TNN deze prijs had moeten geven (in plaats van een van de 37 projecten die zichzelf hebben ingeschreven). Dan kun je je blijkbaar ook niet vinden in de opzet en voorwaarden van Movisie mbt tot de prijs. Mijns inziens heeft Movisie een podium gecreeerd om projecten/organisaties een mogelijkheid te geven zichzelf in de schijnwerpers te zetten. Ik heb het kind-en jongerenproject van Transvisie o.a. ingestuurd omdat ik me goed realiseerde dat minimaal Movisie en de zes juryleden uit diverse maatschappelijke organisaties en de overheid zich dan inhoudelijk in het werk, de effecten ervan en het belang van voorbestaan en verdere ontwikkeling van het werk zouden verdiepen (en heb daarom o.a. ook met opzet in mijn inzending beschreven dat Transvisie actief deelneemt in Transgender Netwerk Nederland en ik ook o.a. het het belang groot acht van een project als ‘Gender in de blender’ uit Vlaanderen). Ik vind het dan niet zo bezwaarlijk om er (pro)actief een halve dag werk in te stoppen om een project of initiatief dat ik erg belangrijk acht aan te prijzen en in te sturen. Ik verbaas me erover, er nog steeds vanuit gaande dat jij een voorstander bent van ‘eigen verantwoordelijkheid nemen’, dat jij je niet o.a. hardop afvraagt waarom TNN in dit verband niet van dit podium gebruik heeft gemaakt. Ik geloof persoonlijk niet dat de instelling ‘de ander (in dit geval Movisie) had dit of dat (in dit geval TNN) moeten zien en onderstrepen (een prijs geven)’ zomaar tot positieve aandacht en (h)erkenning leidt.
    Mijn – positief ingestelde- motto aan de eventuele lezer is: zie hier hoe een (vrij grote) organisatie als Movisie het nut en belang (h)erkent van ‘transgenderemancipatie’; neem je kans en breng, als je publieke aandacht en (h)erkenning wil, je ‘transgenderwerk’en dat van je collega’s actief onder de aandacht op dit soort podia!

    Nog een vraag: je schrijft ‘Het is geweldig dat Transvisie – zeg maar Humanitas hoor – die prijs heeft gekregen.’ Ik kan het ‘zeg maar Humanitas hoor’niet plaatsen. Kun en wil je dat nog voor me toelichten?

    Groetjes, Bastiaan (kind- en jongerenproject Transvisie)

Reacties zijn gesloten.