Volksvijand nummer één: de mug

Via – hoe kan het ook anders – Twitter – kwam ik op die filmpje over het boek van Bart Knols. Bart maakt duidelijk wat muggen aanrichten. In Afrika en in Nederland. Kijk uit voor de tijgermug is de boodschap. De goede man onderzoekt al twintig jaar (!) de mug. Hij vertelt over de verspreiding van de tijgermug, een verhaal dat al langer bekend is. Het kleine beestje rukt op naar het noorden en is een virusbommetje.
Hij legt ook uit hoe je je kunt beschermen tegen muggen. De oplossingen zijn simpel. Hoewel…

  1. Geen water in of om het huis. Geen open water in een straal van 100 meter van je huis. Tuuurlijk, simpel toch? Alleen die sloot aan de overkant. Ehm.
  2. Gebruik een met insecticide geïmpregneerde klamboe. Ja hoor, lekker in de insecticiden liggen slapen dus…
  3. O en, koop Deet! Het ‘beste middel tegen muggen dat ooit gevonden is’ oreert Bart. Ja ja.

Ach in deze tijden van griepvirussen en bijbehorende opgeklopte angsten kan Bart er ook nog wel bij hoor. Het wachten is nu op de overheidscampagne en maatregelen van minister Klink om het gevaar van de tijgermug te keren…

Zelf kies ik maar gewoon weer voor die ouderwetse vliegenmepper. Tenminste, als ik een mug tegenkom… in november.
Valt me trouwens op dat die Bart beweegt als een – jawel – mug. De hele man heeft de uitstraling van een mug die een cursus gebarentaal bij Erwin Krol heeft gevolgd. Misschien is ie wel een mug en probeert hij concurrerende muggen bij ons weg te houden? Help!

Ik denk dat ik zijn boekje maar lekker op het schap laat staan in de boekhandel totdat de olifantmug in Nederland komt. Over een tijdje is die namenlijk gewoon gemaakt van een… mug!

Alice © 2009

2 thoughts on “Volksvijand nummer één: de mug

  1. Ha die Bart,

    wat super leuk dat je reageert. En je duidelijk niet gestoken voelt door me terwijl ik niet zo aardig voor je was in mijn stukje. Sportief!

    Het aardige is dat ik nu juist wel begrijp waar je op wijst en ik geloof ook beslist in wat je er over zegt en schrijft. Maar mijn tekst is natuurlijk gericht op het paniekgedrag van maatschappij en overheid als het gaat om wat er vanuit de wereld op ons af komt.

    Ik ben immers van mening dat er de nodige bangmakerij aan de orde is tegenwoordig rond zaken die vroeger (toe we het simpelweg niet zo goed doorhadden waar iets vandaan kwam) ook voorkwamen maar niet herkend werden. De ellende is dat je zo ongeveer niets meer kan eten (zie keuringsdienst van waarden), reizen steeds gevaarlijker lijkt te worden, het milieu ons collectief opvreet, we gaan verzuipen in Nederland, vrijen niet meer kan zonder bergen risico’s en ga zo maar door. Naast alle fysieke hekken in ons land (en dat zijn er verbijsterend veel als je er oog voor hebt) we ook een overvloed aan mentale hekken hebben gekregen. Zoveel dat je als het nog even doorgaat niet meer kunt leven op een acceptabele manier.

    Kijk in de praktijk steek je een citroenkaarsje aan en mep je die rotmug plat en ga je gewoon verder slapen. Niks geen klamboe en nee, niet elke muggensteek zorgt ervoor dat je een berg aan enge ziektes oploopt waar je aan kapot gaat.
    Wat kan gebeuren is niet wat er altijd gebeurt. Dat is mijn kritiek.

    Wetenschappelijk zul je ongetwijfeld gelijk hebben, dat is jouw stiel. Maar maatschappelijk gezien baal ik van de collectieve bangmakerij die als een grauwe deken over onze samenleving hangt. Om het actueel te houden: ik ben een Shaffyist. Iemand die leeft en niet bangig in een hoekje gaat zitten onder allerlei bescherming, die niet graag overal op straat door camera’s bespiedt wordt en die niet amechtig zal proberen om niet dood te gaan. Als ik doodga is het aan het leven, net als ieder ander mens.

    Dus je boek zal niet op mijn plank komen, net als dat ik een aantal verzekeringen niet heb, ik gewoon wel drink, rook en neuk omdat ik een mens ben.

    Dat jij ervoor kiest om na maar liefst negen vervelende situaties op jouw terrein jezelf aan extra bescherming te helpen lijkt me wel logisch. Maar er zijn heel veel mensen met nul incidenten. O, en mijn veiligheidsgordel heb ik niet altijd om. Ik weet het, ik weet het.

    groetjes en succes met je boek,
    Alice

  2. Hoi Alice,

    Dank voor jouw aandacht voor de mug. Het is kiezen geblazen: of je ligt onder een klamboe met insecticiden (die overigens geheel onschadelijk zijn voor de mens), en/of je smeert jezelf in met DEET (ik kan het ook niet helpen dat dit spul nou eenmaal goed werkt…), of je kiest ervoor om malaria of andere nare muggenziekten op te lopen in de tropen. Na zelf 9 keer dit te hebben doorgemaakt is voor mij de keuze in ieder geval heel simpel…

    Wat ik in mijn boek heb geprobeerd is nu juist af te rekenen met de talloze fabeltjes die rondwaren over muggen en hoe ze bij je weg te houden.

    Groet, Bart (auteur van ‘Mug: de fascinerende wereld van volksvijand nummer I’

Reacties zijn gesloten.