Whopping Wednesday?

Mwah, op de valreep dan maar het derde allitererend dagverslag. Whopping was het vandaag niet. Allesbehalve zelfs. Het was een dag om over te slaan. Woensdagen zijn voor mij toch al niet de fijnste dagen van de week want dan is mijn energie het laagst maar vandaag was het extra moeizaam.

De liefde doet niet wat het zou moeten doen. Wel aanwezig in mijn lijf en hart maar radiostilte bij de ander met als gevolg toenemende onzekerheid. Af en toe zelfs een beetje verdriet waar ik dan weer niet aan toe wil geven. De energievoorraad was voor het opstaan vanmorgen al op en dat is meestal een garantie voor een valse start. Koppijn dus de hele ochtend en de rest van de dag een zeurderig gevoel. Ik heb ook niet kunnen doen wat ik me had voorgenomen. Schrijven bleef beperkt tot blogjes maar echt werken aan de manuscripten voor de boeken kwam er niet van. Het wilde niet vlotten. Corrigeren is toch al niet mijn favoriete bezigheid maar het moet wel gebeuren natuurlijk. Vandaag dus niet. Laat in de middag naar Amsterdam voor de maandelijkse radiouitzending met dochter mee in plaats van geliefde. Desalniettemin toch nog een gezellige avond dus maar wel met een radiouitzending die ongeveer alles in zich had wat er niet had moeten zijn.

We konden de studio niet in, waarschijnlijk omdat ons een andere studio was toebedacht maar dat vervolgens bij ons niet bekend was. Daar sta je dan. Zeven minuten te laat begonnen in een andere studio, geen tijd om de techniek te regelen en dan dus een programma van 60 minuten moeten inkorten tot niet meer dan 45 minuten. Het draaiboek hielp wel maar het was wel een ongekend chaotische uitzending daardoor. Het interview verliep redelijk, vooral omdat de geïnterviewde zelf met radio bezig is en dus wel wist hoe de draad op te pakken. Voor een live programma zou het allemaal wel wat beter moeten gaan dan vandaag, maar ach. O ja, de column was te lang. En te politiek. En te, eh, serieus. Nou ja, volgende keer beter dan maar.

Daarna nog een paar uurtjes naar Saarein met dochterlief. Paar potjes poolen, beetje kletsen aan de bar en dan naar huis. Tram, trein en weer tram. Allemaal net op tijd alleen met te weinig strippen en geen saldo op de OV kaart. Hellup!

Nee, whopping was het niet. Vermoeiend wel. Een dikke zes wat mij betreft.

Alice Verheij © 2010

One thought on “Whopping Wednesday?

  1. Whoping Wednesday ?…..maar aan de schrijfstijl totaal niet te merken. Dus NO PASA NADA chica.

Reacties zijn gesloten.