Testing Thursday

Testing. Beproevend. Dat was de donderdag. Het zoveelste gesprek waarbij ik mijn hele hebben en houwen op tafel heb moeten gooien speelde zich vanmorgen bij de gemeente af. Sociaal raadsvrouw was de titel van de dame aan de andere kant van de tafel. Ze deed haar best maar ging somberder kijken naarmate mijn verhaal vorderde. Niet bemoedigend.

Toch is er een soort plannetje uit voortgekomen om me op de rit te houden. Alleen ben ik wel afhankelijk van de ontvangst van een brief die ik nu juist helemaal niet wil ontvangen. Zonder dat papiertje kan er eigenlijk nog niets starten. Niet bepaald prettig.

Duidelijk werd ook dat oplossing van financiële problemen voor iemand die minder dan vijf jaar geleden nog een eigen bedrijf had en daar negatief is uit gesprongen iets is dat niet vanzelfsprekend schijnt te zijn. Het zal nog lang duren voordat ik wat dat betreft verder kan leven. Niet erg vertrouwenwekkend.

Het ander gesprek met mijn psych vanmiddag was het tegendeel van het eerste. Evaluatie van de afgelopen maanden. Het afgelopen jaar. Zien in hoeverre mijn vragen waar ik mee kwam nog bestaan en of er ander zaken zijn komen bovendrijven. Gelukkig kwam er uit naar voren dat een aantal problemen niet meer bestaan op de manier zoals die vorig jaar nog aan de orde was. Bemoedigend.

Duidelijk werd ook dat de keuze om naast het proberen te handlen van die moeilijk kant van mijn leven door mij terecht wordt gecompenseerd door energie te steken in die zaken die me veel plezier en voldoening geven. Reden om te blijven schrijven, reden om te blijven werken aan mijn cabaretprogramma. Prettig.

Langzaam maar zeker is met wel duidelijk geworden dat de hulp en coaching die ik van mijn psych ontvang me echt helpt om mijn leven een andere draai te geven. Langzaam maar zeker en in mijn voordeel. Vertrouwenwekkend.

En toch, toch was het een beproeving vandaag. Eentje waar ik denk ik redelijk goed ben doorgekomen. Naar omstandigheden misschien wel erg goed. Het is ook niet zo erg om getest te worden zo nu en dan. Niet iedere dag, niet constant. Maar vandaag was het weliswaar niet leuk maar wel uit te houden. En morgen? Ach, dat zie ik dan wel weer.

Alice Verheij © 2010