Alle tegenwind gaat ooit een keer liggen.

‘Tegenwind’ door Irene Schaap

De waslijst aan problemen waar ik als mens mee te maken heb is een beetje lang. Al jaren. Eigenlijk te lang om vrolijk bij te kunnen blijven en lang genoeg om me volkomen onderuit te halen. Wat dan ook af en toe gebeurt. De opsomming laat ik hierbij achterwege want die is even niet belangrijk.

Vanmorgen was ik bij de fietsenmaker om mijn stuur vast te laten zetten en een nieuwe standaard onder het barrel te laten zetten want die was een tijd terug kapot getrapt door onverlaten. Zoals altijd raakte ik aan de praat en we waren net lekker aan het kletsen toen ik gebeld werd. UWV aan de lijn. Meestal niet bepaald een partij die ik graag spreek en vooral niet omdat me een paar weken terug omstandig was uitgelegd dat ik, doordat ik ondernemer ben geweest in een vorig leven en er nog een aantal zaken speelden, geen recht op een uitkering zou hebben. Met een forse huur en een dochter is huis is zoiets niet minder dan een ramp, hoe weinig ik ook geef om geld of bezit. Het leek erop dat ik onder het bestaansminimum zou duikelen. Maar goed, het telefoontje verliep totaal anders.

De man van het UWV had na het aanhoren van mijn verhaal de juristen daar aan het werk gezet om uit te zoeken of de wet werkelijk zo hard zou uitpakken voor mij. Na de nodige interne discussie, zo wil zijn verhaal, en goed onderzoek bleek dat ik wel degelijk recht heb op een uitkering van voldoende hoogte om normaal te kunnen blijven functioneren tot in november dit jaar. Wat mij de tijd geeft om gericht en in rust mezelf op de been en aan het werk te helpen. Natuurlijk ben ik daar ontzettend blij mee en dat was te merken voor de fietsenmaker. We hebben nog even doorgepraat en toen zei hij dat hij een spreuk voor me had die ik nooit meer mag vergeten, een fietsenmakersspreuk.

‘Alle tegenwind gaat ooit een keer liggen.’

Het werd met een knipoog door de lieve man uitgesproken en ik kan niet anders dan hem gelijk geven. Na inmiddels een jaar of wat keiharde tegenwind die almaar sterker is geworden totdat ik bijna tot afstappen ben gedwongen is in een week tijd de grootste tegenwind gaan liggen. Eerst is daar onverwacht het genoegen van het mogen werken aan TEDx Rotterdam en het starten van verschillende trainingen om voldoende sterk het theater in te komen en nu is er dus ook nog eens voor een flinke periode de zekerheid van een bescheiden inkomen dat genoeg is om het hoofd boven water te houden.

Goed, mijn problemen zijn echt bij lange na nog niet opgelost. Maar er is een houdbare situatie en een toekomstperspectief. Ik kan me bezighouden met wat ik het liefste doe, schrijven en werken aan mijn theaterprogramma en het helpen organiseren van een mooi event. Zonder al teveel druk op mijn bestaan en dat van mijn dochter. De tegenwind is nog niet gaan liggen maar is wel flink afgezwakt.

Alice Verheij © 2010

4 thoughts on “Alle tegenwind gaat ooit een keer liggen.

  1. Wat een mooi cadeau van de fietsenmaker aan jou. Wat fijn ook dat de tegenwind eindelijk is verminderd. Laten we hopen dat de kracht en energie die je gebruikt hebt om tegenwinds te gaan bij je blijft als je voordewinds gaat.

    je blog bracht me tot ontroering. ook mij doet de fietsenmaker spreuk nogal wat.
    ik ga hem goed bewaren.
    Alle tegenwind gaat ooit liggen!

  2. Wauw; ik ken u natuurlijk niet persoonlijk. Maar toen ik op de één of andere manier bij uw “blog” uit ben gekomen, dacht ik al: “die vrouw gaat het redden”.
    (Nu nog even een paar heftige periodes door………..en dan gaat gewoon de zon weer schijnen, neem dat maar van mij aan!)
    Hier “en publique” kan ik natuurlijk niet uitgebreid mijn eigen levenservaringen schrijven waarop dat gevoel gebaseerd is.
    Na regen komt zonneschijn is hier wel op zijn plaats denk ik.
    Veel mensen zijn net zo blij als u denk ik met dit goede nieuws van de laatste paar dagen. Dooooooooooorgaan dus!!!!!

Reacties zijn gesloten.