Vredespijp

Soms valt het niet mee om ongelijk te bekennen, excuus aan te bieden, desnoods door het stof te kruipen. Meestal vergt iets de ruimte voor het roken van een vredespijp. Moet je wel die pijp hebben natuurlijk en niet tegen roken zijn. Mwah, die pijp heb ik effe niet dus moet er maar een alternatiefje gezocht worden maar tegen roken ben ik gelukkig niet. En ja, aangenaam kennis maken, ik ben die ene rare meid die natuurlijk net zo imperfect is als ieder ander. Stom doet en zo maar die één ding niet kan. Deuren dichttimmeren bijvoorbeeld. Zelfs als er heel veel gebeurt is lukt me dat niet, jammer dat mijn oudere zus dan niet inziet maar wellicht gebeurt er ooit een mirakeltje…

De paar mensen die ik in de loop van de jaren echt heel erg dichtbij mijn hartje heb gelaten weten dat ik regelmatig ‘stuiter’. Het hoort vooralsnog bij me hoewel het stuiteren hopelijk wel een beetje afneemt. Voor deel ligt de oorzaak van dat stuiteren in vervelende ervaringen, afwijzingen en tegenslagen maar voor een ander deel is het gewoon mijn karakter. Misschien manisch-depressief of zo? Het zou kunnen maar volgens mijn psych is dat niet zo. Ze heeft zulke mooie ogen dat ik haar direct geloof, ook al komt me dat natuurlijk goed uit. Gemakkelijk enthousiast te krijgen? Ja dat zeker. Gelukkig wel en ik hoop niet dat ik dat ooit kwijt raak. Manipulatief, linke loetje en ‘handig’? Yep, welke vrouw is dat nu niet? Onhandig soms? Zeker, net als ieder ander ben ik regelmatig verdomd onhandig en dan bedoel ik niet met klussen of zo.

Maar ondanks mijn minder leuke kanten weet ik ook dat ik betrokken en liefhebbend ben voor die mensen die ik mijn hart heb gesloten. Ik denk dat ze dat ook wel weten. Dat is wel van een geintje hou zo af en toe en wel het nodige vertier nodig heb om me goed te voelen is ook zeker zo. Ook dat is stuiteren. Dat daar hormoontjes een rol bij spelen zou goed kunnen maar misschien is het ook een levensfase waarin ik banden heb moeten kappen en een weg heb moeten vinden voor mijn toekomst en een vorm waarin ik die toekomst wil aanvallen.

Ach ik ben wie ik ben en zo af en toe passeer ik weleens een grens van iemand. Meestal niet bewust, soms wel. Soms pakt dat goed uit maar niet altijd. Zoek ik die grenzen op? Ik denk het, nee ik weet het zeker hoewel ik dat niet altijd bewust doe. Dat is niet altijd leuk voor een ander of voor mijzelf. Maar het is wel de mens die ik ben. Never a dull moment, ik denk dat het in mijn persoonstructuur zit. De afgelopen jaren hebben mij geleerd dat er rond mij dynamiek is en dat ik het zelf soms verrekte lastig vind om met die dynamiek om te gaan. Maar het is er en ik moet er mee om gaan. Als ik daar een ander mee op de tenen trap dan is dat rot. Ik wil het niet maar gebeurt weleens. Zijn dat jouw tenen weet dan dat ik dat niet opzettelijk doe maar uit een soort onhandigheid. Bijvoorbaat (en voor een enkeling achteraf): sorry.

En dus is er af en toe een vredespijp nodig. Chocola mag ook hoop ik. Of wijn, of bier, of whisky, of een sigaret, of een knieval, of knuffel of boetekleed.

Alice © 2010

2 thoughts on “Vredespijp

  1. HELPT DIT?
    Be who you are and say what you feel because those who mind don’t matter and those who matter don’t mind. – Dr. Seuss

Reacties zijn gesloten.