Mijn aaiFoon is leeg…

Gevonden dankzij Twitter en Bright:

Maar ook zonder sinaasappels blijft het een gedoetje met die aaiFoon. Het is al meerdere keren voorgekomen dat mijn schatje leeg was op een verkeerd moment. Tijdens een moeilijk gesprek met iemand, op een moment dat ik mijn kinderen moest bellen en toen ik dus ergens stond en de laatste trein gemist had.
Ik heb inmiddels een ambivalente verhouding met mijn aaiFoon. Ze heeft geen naam gekregen zoals mijn andere computers want ze bedriegt me weleens. Ik heb een onevenredig grote verzameling snoertjes om haar op te laden want ze is dus gewoon te snel leeg. Er is nog die backup batterij die ik tegenwoordig in mijn handtas bij me heb (en die meestal ook leeg is). Zo af en toe laat de bitch bitjes vallen waardoor ik haar weer helemaal opnieuw moet volzetten met zooi (zo niet Apple!).

Nee, ik ben dolgelukkig met het schatje hoor. Ze kan veel, heeft allerlei leuke lieve kanten en zorgt regelmatig voor de nodige hilariteit. Maar zo af en toe wil ik haar achter het behang plakken. Bij mijn kinderen. Gewoon omdat ze me dan weer een streek geleverd heeft. Ik geef direct toe dat ik een paar hartslagen mis wanneer ik haar weer uit mijn handen laat glijden en ze een buiteling maakt naar een altijd veel te harde ondergrond. Ze heeft het nog steeds overleefd en dat terwijl ze vaak in een hoesje zit maar geheel indachtig de wet van Murphy uitsluitend naar straatniveau afdaalt wanneer ze geen jasje aan heeft.

Wat me de laatste tijd wel opvalt is dat ze langzamer aan het worden is. Als in ‘trager’ of ‘slomer’ of ‘stroperiger’ of zo. Vooral met mijn twitter programma dat blijkbaar last heeft van een wat groot uitgevallen database of zo. Eigenlijk gedraagt mijn aaifoon zich als een mensje dat gewoon ook ouder en trager wordt. Dingen gaat vergeten, tijd nodig heeft om het cameraatje in te stellen of naar de brievenbus te lopen en het email klepje te openen. Zal het dan toch?

Zal het dan toch zo zijn dat ook aaiFoons bejaard kunnen worden? In de rollatorstand gaan na een tijdje of – erger nog – incontinent worden?

Alice Verheij © 2010