Jij wint!

De niet toevallige blik, die beweging, een streling, knipoog,
waarmee je me plaagt, jaagt, bedriegt en toch niet vraagt.
Ogen even kruisend, glimlach om je lippen, stoere houding
een spel met mij als muis en jij? Jij speelt met je prooi.
Uren duurt het, je jaagt mij op tot ik volkomen verloren ben
onmachtig niet meer in staat om je te weerstaan zodat
jij wanneer je de tijd rijp vindt en uiteindelijk toe slaat
ik krachteloos ben en volkomen voorbereid voor jou.

Handen die me in de hoek drijven, dwalen over mijn lijf,
je gezicht dicht bij het mijne, lippen die me zacht kussen
om al snel tot zwaardere middelen over te gaan.
Je tilt me op, ik probeer te antwoorden en dan, en dan,
dan laat je los, draait je om en loopt weg en laat mij achter
in verwarrend verlangen niet in staat om je te volgen.
Verhit bevroren, onmachtig om te bewegen besef ik ineens
dat je gewonnen hebt en een rilling trekt langs mijn rug.

Je kijkt me aan van een afstand uitdagend als overwinnaar
even dringen je ogen bij me naar binnen en steken me.
Het hoofd achterover gooiend lach je uitbundig want
je weet dat je me hebt, dat je hebt gejaagd en hebt gevonden.
Zeker stap je op me af de armen langzaam spreidend
en ik knik, stap naar voren en voel onze borsten elkaar raken
in een harde omhelzing grijpen we elkaar vast en houden
houden vast, zoenen, tillen elkaar op en vliegen weg. Samen.

Alice Verheij © 2010