De nuttelozen van de nacht

Pauw en Witteman. De talkshow mannen die proberen modern te doen. Af en toe. Te-ver-geefs. Zo was het vanavond een afsluiter met ‘en dan zijn we nu online. Zo noemen we dat toch? Ja, we zijn online.’. Jeetje, online, het is toch wat die moderniteiten waar je als ouwe mannetjes toch zomaar mee geconfronteerd wordt tegenwoordig. Stoer, ze zijn online.

Tenminste dat dachten ze.

De mannen blijken ‘unavailable’. De eerste vijf minuten waren alleen de stemmetjes online, daarna zelfs die niet meer. Hoe een website niet blijkt te werken en de mannetjes de mist in gaan.

‘Ja ja, daar kunnen zij niks aan doen’ hoor ik deze en gene denken. Maar dat is niet waar het me om gaat. Het is het toonbeeld van technologische oubolligheid die de heren op tafel gooien. Voor mij laat het zien dat ze zichzelf overleefd hebben als televisie journalist. De seksistische Jeroen Pauw en de al lang niet meer zo journalistieke journalist Witteman. Wat doen ze nog op de buis? Laat Clairy Polak het stokje overnemen, die heeft tenminste nog het lef om scherpe vragen te stellen. De programma’s worden inhoudelijk zo slecht dat veel kijkers alleen nog maar kijken omdat het zo slecht is dat er inmiddels sprake van amusement is. Alsof ze een parodie maken op hun eigen programma. Serieuze onderwerpen neergezet door niet werkelijk geïnteresseerde mannen. En als er een vrouw aan tafel komt kan die rekenen op het nodige machismo. Vanavond geen vrouwen aan tafel maar politici. Natuurlijk werden die niet kritisch bevraagd maar had het geheel veel weg van een borreltafel gesprekje bij Sociëteit de Witte aan het Plein in Den Haag. Een vooral nutteloos gesprekje ondanks de soms prettig komische aanwezigheid van Maarten van Rossum.

Nee, de heren zijn (zeker met hun eventjes niet werkende website) gaan behoren tot de nuttelozen en in de nacht vooral de nuttelozen van de nacht. Brel had het er al over, jaren terug.

Alice Verheij © 2010