Minister Rou(w)voet weigert emancipatieportefeuille

Ja, dit is Gerda Verburg en niet Rouvoet. Dat weet ik, maar lees gerust verder…

Niet geheel onverwacht blijkt dat minister Rouvoet als Minister van Opvoeding (hij deed al iets met jeugdigen) liever niet de verantwoordelijk demissionair is voor emancipatiezaken. Dat laat hij over aan staatssecretaresse Bijleveld over, de ex burgemeesteres van de Hof van Twenthe.

Nee, geen Christen Unie minister wil met de handjes aan homo, lesbo, bi en transzaakjes komen. Wat moet je immers met die goddeloze feestneuzen? O, enne hij komt ook liever niet aan de vrouwen en de allochtonen. Als het om emancipatie gaat.

Ach en wee roept de ‘homobeweging’ (kunnen we die term niet ALSJEBLIEFT affakkelen?). De LGBT beweging, want zo blijf ik het toch gewoon maar noemen want waarom zouden wij weer eens af moeten wijken van wat internationaal allang ingeburgerd is, staat op de achterste benen. Terecht natuurlijk want een ministerportefeuille onderbrengen op het niveau van een staatssecretaris is bepaald ongebruikelijk bij demissionaire kabinetten. Maar het gebeurt en terecht is de LGBT wereld bang voor nog minder aandacht voor de toch wel forse problemen en vragen die er zijn.

De minister is demissionair. Hij heeft geen missie meer als we het letterlijk nemen en in alle eerlijkheid, ik sta er een beetje dubbel in. Want als transvrouw die er geen punt van maakt zichtbaar te zijn vind ik het niet prettig als een minister van een partij van de LGBT vijandigen mijn belangen zou moeten behartigen. Bijleveld is dan nog van het CDA en die hebben zelfs een lesbische minister, dus zo gek is dat niet. Maar har Gerda Verburg dan niet naar voeren moeten stappen voor deze taak?

De ex voorvrouw van de CFO (vakbond voor overheidspersoneel en veevrwante sectoren), vrouw, lesbisch, zelf in meerder opzichten iemand uit de groepen waar nu juist die emancipatievragen leven? En minister dus op het juiste niveau. Gerda is niet hoorbaar en niet zichtbaar als het om emancipatie gaat. Het is tijd dat ze dat wel wordt. Gewoon uit roeping, als een missie, uit solidariteit naar vrouwen, lesbiënnes en verwanten. Gewoon een ander kleurspoelinkje er in, restyling van de kleding en aan de bak voor die paar maanden Gerda! Belangrijk maken wat de VU mannen in het kabinet niet belangrijk willen vinden. Opkomen voor mensen waarmee je zelfs om persoonlijke redenen verwantschap mee zou moeten hebben.

Maar Gerda is stil. Ze is onopvallend, teruggetrokken en laat zich zien nog horen. Ze is initiatiefloos, ze is… Gerda. Toen ik haar als voorzitter van de jongerengroep van de CFO in Den Haag meemaakte en ik één van die jongeren was en er met de secretaresse van die groep vandoor ging was Gerda niet stil, onopvallend, teruggetrokken en initiatiefloos. Ze was vurig, direct, stevig en stond voor haar zaak. En ze was ambitieus. In het belang van de landbouw is ze dat nog. Als voorvechtster van emancipatie herken haar jammer genoeg niet meer. Terwijl het begin in 2007 nog zo mooi was.

Gerda, meid, ik ga niet op je stemmen maar eigenlijk wil je oude vuurtje weer eens zien. Stap naar voren en grijp die portefeuille van emancipatiezaken. Laat zien wat je waard bent. Geef er maar een draai aan dat het teveel is voor Bijleveld om er bij te doen. Gerda! Gerda! Gerda!

O shit, ik had nooit gedacht dit ooit te schrijven.

Alice Verheij © 2010