Over liefde en haat.

Enige tijd terug ben ik, na afronding van mijn roman ‘Droomvlucht Afrika’ die nu de laatste correctieslag doormaakt, begonnen aan het creëren van een theaterprogramma. Het interessante is dat naarmate daar met meer mensen over gesproken is er ook meer mensen bij betrokken raken. Zoals mijn regisseur Claudia van Rooij (www.strasstheater.nl). Die hele vroege betrokkenheid leidt tot een interessante wisselwerking die zo ongeveer alle aspecten van wat ik van plan was te doen op scherp zet. Het ‘theaterprogramma’ is aan het verworden tot een toneelstuk in drie bedrijven. Het is een bijzonder stuk aan het worden en het ontwikkeld zich in een ongemeen hoog tempo.

Natuurlijk ga ik hier niet een spoiler van formaat maken door het verhaal op te schrijven maar ik kan wel wat vertellen over de verschillende componenten waaruit het stuk opgebouwd gaat worden. Ze zijn boeiend, niet zozeer op zichzelf maar juist door de combinatie die we aan het maken zijn. Het resultaat wordt oorspronkelijk theater met een thema en een boodschap. Een toneelvoorstelling die als het goed is het publiek gaat aanzetten tot reflectie over de eigen denkbeelden en die van de maatschappij ten opzichte van uiterlijk, gender, geld en criminaliteit. Over leven en dood zelfs. Maar bovenal over liefde en haat. Grote thema’s om beet te pakken.

De bouwblokken van het stuk (waarvan ik ook de werktitel nog even niet wil vrijgeven):

  • ‘De androgyne mythe’ van Aristophanes (zoals Plato die omschreef).
  • Apuleius ‘Amor en Psyche’ uit zijn bundel ‘Metamorfosen’.
  • De modewereld.
  • De financiële crisis.
  • Eerwraak, afgunst, liefde, gender en geld als bronnen van het kwaad.
  • Een hate crime.

Het is mooi werk om gebruikmakend van de klassieken weer een nieuw toneelstuk te schrijven. Ondanks dat ik eerder vaak gezegd heb nooit meer script te willen schrijven is het er dus weer van gekomen. Na ‘Een familiezaak’ in 2007 vloeit er dus dit jaar een nieuw script voor een toneelstuk uit mijn pen. En het werk aan de korte roman ‘Droomvlucht Afrika’, de gedichtenbundel ‘Passiezeren’ en mijn piece de résistance ‘Terug naar Budapest’ gaat ondertussen gewoon door, zei het langzamer dan voorheen.

Het leven is in ieder geval in artistiek opzicht heel erg mooi nu.

Alice Verheij © 2010

One thought on “Over liefde en haat.

Reacties zijn gesloten.