Dag Hans.

Hans van Mierlo is dood. Kapot gegaan aan zijn getransplanteerde lever. Niet onverwacht voor iemand die zo’n zware ingreep heeft moeten ondergaan. Een lever is zo’n moeilijk orgaan. Mijn moeder weet er alles van. Hans van Mierlo was drie dagen jonger dan mijn vader en ondanks dat mijn vader niets van hem moest hebben herkende ik veel van de redeneertrant van mijn vader in de woorden en taal van van Mierlo.

Ik heb van Mierlo altijd kunnen waarderen. Als politicus omdat hij naar mijn idee integer was en vooral omdat hij voor vernieuwing in de politiek stond. In 1966 al. Het heeft D66 gebracht als partij die vooral die vernieuwing nastreeft en dat nog doet. Inmiddels, ondanks de hernieuwde groei, met nu bijna 45 jaar oude argumenten. Die vernieuwing is er maar ten dele gekomen jammer genoeg. D66 is een tijdje groot geweest onder van Mierlo en later Terlouw maar heeft nooit kunnen bereiken wat het wilde. Wellicht omdat de partij vaak te lief is geweest. Het rode geweld van de PvdA en het blauw-oranje van de VDD lieten niet voldoende ruimte voor een progressief liberale partij. Er was een tijd dat D66 als slogan ‘het redelijk alternatief’ gebruikte. Maar de politiek is al lang niet meer redelijk.

In deze tijden van polarisatie en segregatie (gegeven de toenemende invloed van de PVV) is een tegengeluid nodig. Het sterkste tegengeluid wordt gegeven door Groen Links en de SP maar toonzetting in de media én in het parlement versterken nu juist die polarisatie. Alsof niemand meer begrijpt dat je het in de politiek met elkaar moet doen, zelfs als je elkaars standpunten niet deelt. Hans van Mierlo zou niet meer passen in de huidige politiek. Echt luisteren naar een sterke debater doen we immers niet meer. Pechtold doet het goed, daar niet van, maar wordt vooral geprezen om zijn kwaliteiten als debater en niet om de inhoud van zijn boodschap. Misschien is die inhoud ook niet zo scherp meer als toen van Mierlo de voorman van D66 was.

Zelf ben ik al jaren geen lid meer van D66. Het lidmaatschap werd ook onbetaalbaar voor me want voor een bijstandje is D66 te duur. Inhoudelijk zijn ze te lang doorgegaan met een vernieuwingsdiscussie in de marge. Geen eigen vernieuwing van standpunten en zo ben ik van de partij afgedwaald. Door omstandigheden ben ik een aantal maatschappelijke zaken gaan afwijzen met als gevolg dat ik in de armen van Groen Links ben gedreven. Kritisch naar die partij, dat wel.

Ik mis al langer mensen als Hans van Mierlo in de politiek. Misschien dat de echte opvolger van Hans van Mierlo een man als Job Cohen is. Niet voor D66 maar wel voor de politiek. Nu Bos er mee ophoudt – groot gelijk heeft hij daarin – en Cohen zich kandidaat heeft gesteld om hem op te volgen komt er wellicht weer een man in het politieke veld die in ieder geval een geweten heeft en niet bang is om zijn mening uit te dragen. In het debat sterk genoeg om het gezever, gezalf en gedraai van het CDA van Balkenende zichtbaarder te maken. Het is hoog tijd voor een nieuw links kabinet wat mij betreft. Geen paars maar gewoon rood.

En toch hè. Het gegroefde gelaat van die man die vooral denker was. De langzame bedachtzame spraak, het zoeken naar een heldere onderbouwing van het standpunt, de rede en de redenaar. Ik mis het.

Het ga je goed Hans. Ik hoop dat je muze van de laatste jaren Connie het aan kan om je te moeten missen.

Alice Verheij © 2010