8 april

Vandaag wil ik eigenlijk niemand zien en niemand spreken. Vandaag is 8 april.

365 dagen verder ben ik gekomen
Een jaar. Vergleden en verdwenen.
Geaccepteerd? Mee leren leven?
Het is mij nog altijd niet gegeven.

Eén jaar terug was mijn laatste operatie in dat zo moeilijke proces van verandering. Geen operatie om me verder te helpen maar een om voorgoed af te sluiten wat blijkbaar niet mocht zijn. Weghalen wat in me stierf.

En nu? Ik ben verder gegaan, ik moet wel want stil blijven zitten in een hoekje past niet bij mij. Maar gemakkelijk is het nog altijd niet want nog iedere dag herinnerd mijn lijf me aan die voor mij zwarte dag waarop de grote roof van een deel van mijn vrouwelijkheid plaats vond. Maar, ik lach, lach nog steeds, blijf verder gaan ondanks dat er achter die lach vaak genoeg iets anders schuilt omdat ik weet dat er deel van mij er nooit zal zijn.

Het komt wel weer goed hoor, aan het eind van de dag en uiteindelijk: morgen is er weer een nieuwe. Dan is er een vol jaar voorbij waarvan ik me afvraag waar het gebleven is. En ga ik verder. Het is tijd voor de toekomst, een toekomst. Welke dat is, ik weet het niet. Gelukkig maar.

Alice © 2010

2 thoughts on “8 april

  1. –‘-`-,-@

    Het leven blijkt toch elke keer weer nieuwe wendingen te nemen, en niet perse de slechtste … kus

Reacties zijn gesloten.