Over de doden niets dan goeds.

Over de doden niets dan goeds. Zelfs in het geval van het overlijden van de president van Polen, Lech Kaczynski, lijkt dat het adagium te zijn in de internationale politiek, journalistiek, de katholieke kerk en bij de meeste mensen. Natuurlijk is het overlijden van iemand en zeker gezien de manier waarop dat gebeurde en de formele positie van de man reden om terughoudend te zijn in een kritische beschouwing van zijn verdiensten of verderfelijkheden. Maar de huidige kritiekloosheid van de media in het algemeen in combinatie met de zeer ruime aandacht van de regering voor het overlijden van deze man is ook niet goed.

Allereerst moet gezegd worden dat de broers Kaczynski, waarvan Lech de minst uitgesproken was, een belangrijke rol hebben gespeeld in de verlossing van Polen van het communistische juk. Daarover kan geen misverstand bestaan. Zonder de Kaczynski’s was die omwenteling wellicht niet verlopen zoals die verlopen is. Ze hebben hun eigen veiligheid regelmatig in de waagschaal gesteld ten tijde van het communistische regiem en de vrijheidsstrijd die door Lech Walesa en de zijnen vanuit de scheepswerven in Gdansk is gevoerd. De Kaczynski’s behoorden tot de inner circle van de voormalige president Walesa.

Maar naast die kant van hun levensloop staan een aantal donkere kanten die op het moment nauwelijks aandacht lijken te krijgen maar die voor veel mensen enorme negatieve gevolgen hebben gehad en nog steeds hebben. De Kaczynski’s zijn beiden streng katholiek en onder meer vanuit hun geloofsopvatting hebben zij homoseksualiteit niet alleen openbaar afgekeurd maar feitelijk bijgedragen aan structurele schending van de mensenrechten van homoseksuelen. Lech door het verbieden van Gay Pride’s en verschrikkelijke uitspraken als zijn uitspraak dat homoseksuelen een bedreiging voor de mensheid vormen. Het toestaan van anti homodemonstraties in het verleden waarbij neonazi’s en anderen de vrije hand kregen om homoseksuelen te beschimpen en bedreigen is niet eens een absoluut dieptepunt van het handelen van de overleden president.

Het is niet zo lang terug dat de Poolse regering middels een minister van onderwijs voorstelde onderzoek te doen naar de homoseksualiteit van één van de Teletubbies. Het was tekenend voor de idiote lijn die ingezet is in Polen als het gaat om de plaats van homoseksuelen in dat land. De sfeer voor de problemen die homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders in Polen ervaren is in hoge mate gecreeërd door de gebroeders Kaczynski. Lech Kaczynski was een homohater en homofoob die als president van Polen weinig scrupules had om homoseksuelen het leven zuur te maken. Het zal niet verbazen dat de Rooms Katholieke kerk dat stilzwijgend goedkeurde en ondersteunde. De beide broers hadden wel meer idiote ideeën. Zo stelden ze ooit serieus voor, eisten, dat de Europse Unie meer zetels aan Polen (en meer geld) beschikbaar zou stellen omdat er in Polen in de tweede wereldoorlog zoveel slachtoffers vielen. Alsof heel Europa dat aangericht heeft en alsof de huidige bevolkingsomvang niet relevant is maar de mogelijke omvang op grond van een projectie van de geschiedenis op het heden. Te bizar voor woorden.

Polen en de Kaczynski’s zijn op zeer regelmatige basis op de vingers getikt wegens de grove schending van mensenrechten in de huidige Poolse samenleving. Ze hebben hun leven niet gebeterd. Integendeel.

Wat mij betreft is het verscheiden van Kaczynski geen verlies. Het was een slechte president die geen president voor alle Polen was maar uitsluitend voor de heteroseksuele Polen. Laten we niet vergeten dat er vele Poolse homoseksuelen en transgenders het land ontvlucht zijn de afgelopen jaren omdat het leven hun onmogelijk gemaakt wordt. Een dergelijke man had nooit president mogen zijn. Het is triest om te zien dat zelfs de Nederlandse regering het niet aandurft om die bestaande kritiek aan te halen in een overigens keurig standpunt ten opzichte van de nagedachtenis van Lech Kaczynski. Dat de media hetzelfde doen is verbazend tenzij we bedenken dat de huidige media vooral bestaat uit relatief kritiekloze papegaaien van de mening van de meerderheden in de samenleving.

Tsja, over de doden niets dan goeds. Ammehoela.

Alice © 2010