Spigt

Wie me kent weet dat ik van Frédérique Spigt volledig van de leg ga. Een mooi mens met geweldige muziek een hartverwarmende performance en teksten waar ik alleen maar diep voor kan buigen. Een kleine grootheid. Mijn ‘platenkast’ is goed gevuld met al die diamantjes van haar. Natuurlijk heb ik een paar songs die mij het meeste aanspreken. Als ik moet kiezen is mijn top 3 van het werk van Spigt:

  1. Spreek
  2. Mans Genoeg
  3. Ga maar vast vooruit

En dan ben ik retestreng geweest en heb met bloeden hart gekozen uit een lijst die veel en veel langer is. Voor mij is Fré één van de weinige nog oorspronkelijke artiesten in dit landje. Geen pretenties, niets gekunsteld, puur, rauw en gepolijst tegelijk. Vorig jaar nog heb ik een geweldig concert in de Kleine Komedie mogen bijwonen. Met Jan van der Meij op gitaar, ook zo’n grootheid vooral als je van de band Powerplay houdt, een legendarisch collectief. Voor mij was dat optreden in Amsterdam toch wel het beste concert dat ik in de afgelopen jaren heb gezien en gehoord.

Nu ik zelf het podium op ga ben ik er achter gekomen dat voor het zoeken van repertoire ik vooral dicht bij mezelf moet blijven. Qua muziek stijl en stembereik. Dat brengt me naar de blues, de jazz en sommige Nederlandstalig bluesy cabaret. Spigt dus. Het geweldige is dat ik vandaag toestemming kreeg om nummers van haar te zingen. De top drie ga ik natuurlijk instuderen en daarnaast heb ik mijn eigen werk waarvan het nodige ook op het podium zal gaan landen – over een tijdje – als ik het lef heb – als ik goed genoeg ben – als ik niet meer twijfel over mijn stem – als ik mijn performance heb staan. Voor ‘Spreek’ en ‘Mans genoeg’ heb ik veel werk te verzetten. Ik zoek naar de interpretatie die bij mij pas en gelukkig zoek ik niet meer alleen. Want ook sinds deze week heb ik een gitarist gevonden die het wel leuk vindt om eens te zien wat hij met me aan kan vangen. Pieter Koelmans, al een paar decennia verbonden aan de snaren, akoestische en elektrisch en heerlijk relaxed. De komende dagen zal duidelijk moeten maken of het gaat werken.

Het voorlopige resultaat is zaterdag te horen. Noem het een try out, dus garantie op de perfecte vertolking ga ik lekker niet geven maar reken maar dat ik er tegenaan ga. En voor die enkeling die in haar / zijn opvoeding gemist heeft wie Fré(dérique) Spigt is, luister en geniet!

Alice © 2010