Kruising

Een tijd geleden schreef ik over de song Crossroads van Don McLean. Een song die vanaf de eerste keer dat ik die hoorde me raakte. Hard raakte, keihard raakte. Alsof ik wist dat ik ooit eens een keuze zou moeten maken die mijn leven zou veranderen. Noem het voorzienigheid, noem het een blik op mijn karma.

Vannacht wilde de slaap niet komen, zoals zo vaak. Er zit storm in mijn hoofd en als dat me overkomt moet ik schrijven en naar muziek luisteren. De zoete gepijnigde stem van Don McLean deed me zijn song hertalen naar Kruising. Als ik mijn begeleider er toe kan verleiden dan zal er binnenkort een opname van zijn die – als ik het aandurf – hier te beluisteren zal zijn. Maar ik beloof het nog niet. Eerst Don maar even:

Voor nu moeten jullie het doen met mijn hertaling.

Crossroads
Kruising
I’ve got nothing on my mind: Nothing to remember,
Er zit me niets meer in de weg – niets meer van vroeger,
Nothing to forget. And I’ve got nothing to regret,
Niets doet meer pijn. En ook spijt zal er niet zijn.
But I’m all tied up on the inside,
Maar van binnen ’n donker hart.
No one knows quite what I’ve got;
niemand weet dat ik dat heb.
And I know that on the outside
En ik weet bezien van buiten
What I used to be, I’m not… anymore.
Wat ik vroeger was, ben ik… nu niet meer.

You know I’ve heard about people like me,
Weet je, ‘k heb gehoord van mensen als ik
But I never made the connection.
maar ik maakte nooit de verbinding.
They walk one road to set them free
Ze gaan hun weg en worden vrij
And find they’ve gone the wrong direction.
en zien pas dan – de foute richting.
But there’s no need for turning back
Maar d’r is geen reden terug te gaan
`Cause all roads lead to where I stand.
Want elke – weg komt toch hier uit.
And I believe I’ll walk them all
En ik weet ik volg ze allemaal
No matter what I may have planned.
Ongeacht waar ik dan op… stuit.

Can you remember who I was? Can you still feel it?
Weet jij nog wie ik vroeger was? Kan je mij nog velen?
Can you find my pain? Can you heal it?
Weet je van mijn pijn? Kan jij me helen?
Then lay your hands upon me now
Leg dan je handen op mijn hart
And cast this darkness from my soul.
en jaag het zwart weg uit mijn ziel.
You alone can light my way.
Jij alleen maakt mijn weg.
You alone can make me whole… once again.
Ja jij alleen geneest mijn hart… steeds opnieuw.
We’ve walked both sides of every street
We liepen beiden een kant van elke weg
Through all kinds of windy weather.
door alle storm en alle regen.
But that was never our defeat
Maar we voelden ons nooit slecht
As long as we could walk together.
Want samen konden wij er tegen.
So there’s no need for turning back
D’r is géén reden terug te gaan
`Cause all roads lead to where we stand.
Want elke weg komt toch hier uit.
And I believe we’ll walk them all
En je weet – je volgt ze allemaal
No matter what we may have planned.
ongeacht waar je dan op… stuit.
Don McLean © 1971
Alive Verheij © 2010

4 thoughts on “Kruising

  1. Ik doe het je niet na, mar heb wel commentaar. Je vertaalt/hertaalt soms dingen die er niet staan, wat niet altijd erg is, maar wat soms ook tot duidelijk ander dingen leidt. Ik geloof dat ik beter hertalingen van je heb gezien. MIsschien ook omdat dit zo na aan je hart ligt?

    • Hoi Vreer,
      je hebt helemaal gelijk dat mijn hertalingen soms interpretaties zijn van een tekst die er niet staat. Daarom zijn het hertalingen en geen vertalingen. Het mooie van een hertaling is dat je een andere draai of nuance aan een originele tekst kan geven.
      Desalniettemin, het nummer is nog te vers om vanmiddag te zingen. De setlist is geworden: Man’s genoeg (Spigt), Brown Eyed Girl (Van Morisson), Stand By Me (Ben E. King). Zaterdag 12 juni zingen ik en Pieter Koelmans een vijftal nummers die we de komende maand instuderen waaronder Spreek (Spigt) en Kruising (Don McLean/Alice).
      De repetitie gisterenmiddag was geweldig en toen Pieter Brown Eyed Girl inzette ging het helemaal los. Pieter en ik zingen beiden in A en dat klinkt jofel.

Reacties zijn gesloten.