Demonstratie

31 mei 2010. Vanavond heb ik gedemonstreerd in Den Haag. Bij het Israëlische consulaat aan het Buitenhof. Het is lang geleden dat ik me heb laten verleiden om mijn boosheid over iets te uiten in een demonstratie. Ik ben niet langer dan een uur gebleven. Zoals in alle demonstraties werd er door sommige demonstranten hard van leer getrokken tegen de andere partij. Begrijpelijk want er zijn doden gevallen op zee.

De boosheid op Israël deel ik. Ook ik ben van mening dat Israël een grove schending van internationaal recht, mensenrechten en menselijkheid heeft uitgevoerd met de piratenactie tegen het hulpgoederen konvooi dat naar Gaza op weg was. In internationale wateren is de actie onwettig. Natuurlijk verdedigd Israël zich door het snel opwerpen van argumenten ter rechtvaardiging. De belangrijkste is dat de soldaten tijdens de entering van de schepen aangevallen werden door de opvarenden. Alsof het te verwachten zou zijn voor het Israëlische leger dat de opvarenden niet zouden proberen ze van hun schepen te houden. Alsof een militaire actie als vanzelf zonder enig verzet zou moeten worden ondergaan.

Ik ben dus behoorlijk boos over wat er gebeurt is. In de demonstratie in Den Haag waren veel Turken, moslims  en Nederlanders die tegen Israël zijn. Ik denk dat ik een soort witte raaf in het gezelschap zal zijn geweest omdat ik hoegenaamd niets tegen de staat Israël heb maar boos ben over de acties van de regering van dat land.

De demonstratie was gericht op het Israëlische consulaat dat al decennia lang gevestigd is aan het Buitenhof. De witte politiepost voor de deur is een bekend beeld in Den Haag geworden. Vanavond stond er Mobiele Eenheid voor het pand en van meet af aan met de wapenstok getrokken. En geslagen werd er. Gelukkig zijn er beelden van in het journaal beland. Het optreden van de politie was weliswaar verklaarbaar vanuit het belang van de veiligheid van het Israëlische consulaat maar naar mijn mening buiten proporties. Er werd vrij hard ingeslagen op de demonstranten en dat was niet nodig. Het uit de hand lopen zoals dat door verschillende media werd omschreven lag vooral aan de losse hantering van de wapenstok door de ME.

Het is bepaald onaangenaam om te ervaren hoe de sterke arm niet om weet te gaan met de terechte emotie van demonstranten. Alsof de situatie rond de actie van Israël al niet erg genoeg is.

Ondanks alles ben ik thuis gekomen met een gevoel van verbondenheid met al die mensen die daar hun verdriet en woede over de misdaden van Israël uitten.

Alice © 2010

2 thoughts on “Demonstratie

  1. Ha die Oscar!

    Mij kwijt? Hoe durf je!
    Ik ben gelukkig heel thuisgekomen hoor.
    Bellen? Goed idee, heel goed idee zelfs. 06 17385526 is mijn nieuwe nummer.
    Twitter? Simpel: @aliceverheij

    Achtergrondje hopeloos? Ach ik speel altijd met de vormgeving van mijn schrijfplek. Het echte werk vindt je op http://www.woordenstorm.nl

    hartelijke groet,
    Alice

  2. was je ineens “kwijt” , vreemd
    Israël is zo langzamerhand echt meer dan de weg kwijt Ik hoop dat Nederland dat ook echt gaat inzien
    Fijn dat he heel bent thuisgekomen.
    Weer eens bellen? waarom geen twitter of kan ik dat gewoon niet vinden?

    Achtergrondje is hopeloos (wel mooi)

Reacties zijn gesloten.