Lekker bezig daar in Suriname…

Desi Bouterse nu: winnaar van de verkiezingen van 25 mei.

Ik hou van Surinaamse gezelligheid, van Surinaams eten en ik vind het jammer nog nooit voet op Surinaamse bodem gezet te hebben. Wat ik er van weet en gezien heb maakt het tot een land waar ik wel een tijdje zou willen verkeren. Net als in veel andere landen trouwens.

Ik ben blank en Nederlands. Niet de beste kenmerken om een mening te ventileren over Surinaamse politiek zo op het eerste gezicht. Maar ik ben zelf nooit een koloniaal geweest, ben wel opgegroeid met Suriname in de Nederlandse variant om me heen en echt ik ben gek op roti. Dus wordt het tijd dat ik me maar eens openbaar verbaas over Suriname, want lieve lezers ze zijn daar lekker bezig.

Desi Bouterse na de decembermoorden in 1982

Er zijn verkiezingen geweest in Suriname op 25 mei. Dat gaat niet op zijn Hollands of Zeeuws met oeverloze discussies en reportages over een als corpsbal zingende premier maar dat gaat met Caraïbisch vuurwerk. Ouderwetse retoriek en onverhulde manipulatie van het volk. Langs etnische, economische en historische scheidslijnen. Zo kan het er dus van komen dat Suriname in meerderheid kiest voor volksheld Bouterse, ex-legerleider, ex-coupepleger, in Suriname aangeklaagde moordenaar en in Nederland veroordeelde drugsbaron als leider van de natie. Bouterse of all people. Aangeklaagd in Suriname voor de decembermoorden in 1982 waar een aanzienlijke lijst politieke tegenstanders uit de weg werd geruimd en dus bepaald niet iemand met schone handen. Iemand waar je op grond van de geschiedenis maar beter geen politiek tegenstander van kunt zijn. Bouterse echter redt het in het Surinaamse parlement niet alleen en zal dus een vazal moeten vinden.

Oude legermaatjes, ook al zijn die een tijdje fanatiek tegenstander geweest, zijn soms ideale vazallen. Entree Ronnie Brunswijk. De (ook) in drugs handelende ex jungle commando die net als Desi ook zo hier en daar de nodige druppeltjes bloed van zijn handen te wassen heeft. Samen halen de heren met 30 van de 51 stemmen om een regering te kunnen vormen en Bouterse tot president van Suriname te laten kiezen. Voor vriend Desi op het oog ideaal want als staatshoofd zal hij conform internationaal recht weer vrijuit over de wereld kunnen reizen. Naar Nederland komen zal lastig zijn want is de man een bevriend staatshoofd? Ik denk het niet. In ieder geval niet als ik luister naar de taal die hij over Nederland en de Nederlanders heeft uitgekotst. Maar de rest van de wereld wordt weer bereisbaar. En mocht er in Nederland een internationale conferentie zijn waar Suriname vertegenwoordigt moet zijn dan zal het mij niet verbazen als Bouterse zijn opwachting maakt en vanaf Schiphol met een zegevierende karavaan via Bijlmer en Schildersbuurt naar het World Forum trekt. Op dit moment kan dat nog niet want er is die veroordeling met 11 jaar cachot die hem in Nederland is opgelegd en met een internationaal opsporingsverzoek aan de legerbroek reist dat niet lekker. Als staatshoofd echter is hij zo onschendbaar als Khadaffi in een tent.

Ronnie Brunswijk in zijn tijd als junglestrijder

Toch zal het Bouterse niet lekker kunnen zitten dat hij alleen president kan worden met de steun van oud maatje én oud aartsvijand Brunswijk. Afhankelijkheid kan immers duur zijn en de vraag hoeveel dollars of privileges er uitgewisseld moeten worden om Brunswijk te binden zal niet in het openbaar beoordeeld worden. Hij zal ongetwijfeld wel binnenskamers gesteld en beantwoord zijn. Bouterse en Brunswijk, B&B, een lekker stel veroordeelde criminelen en coupe plegers als leiders van Suriname. President Bouterse en premier Brunswijk: niet bepaald een vooruitzicht waar ik de Surinamers mee kan feliciteren en eigenlijk natuurlijk te gek voor woorden. De oorzaak van dit al? Suriname is als een privé speeltuin van een paar boeven. Dat is behalve de werkelijkheid ook vooral triest.

Sinds de onafhankelijkheid van het mooie Suriname, nu bijna 35 jaar geleden, is het land overheerst door een corrupte elite. Zo ongeveer zoals we dat in Nederland ook kennen maar dan in onzichtbaarder en subtieler vorm. Surinaamse politiek is iets vreemds. Politici en regering en parlement bestrijden elkaar al zo lang als het land bestaat. Geldstromen in Suriname zijn politiek gestuurd en verlopen op heel bijzondere, zij het onzichtbare maar in ieder geval niet op volledig legale wijze. Veel geld is er vanuit Nederland in Suriname gepompt en veel van dat geld is op heel andere plaatsen terecht gekomen dan waar het ooit voor bedoeld was. Groepen binnen de bevolking staan bepaald niet op één lijn maar ach waar ter wereld is dat wel zo? De vergevingsgezindheid bij een groot deel van het volk is groot. En zo kan een voormalig coupe pleger samen met een voormalig guerrillero samen een regering gaan vormen.

Bouterse: van crimineel naar president. Toch knap van die man. En Brunswijk? Een handige rakker die niet vies is van vuil spel naar minister president in een regering? Heel bijzonder en ook knap werk.

Ronnie Brunswijk tegenwoordig: all smiles

Wat ik niet begrijp, maar ja ik ben ook geen Surinamer, is hoe het mogelijk is dat dit criminele duo door het volk in positie is gezet om voor de komende jaren weer hun beleid van zelfverrijking en zelfverheerlijking voort te zetten met de democratische zege van de eigen bevolking. Hoeveel ik ook van roti hou, hoe leuk ik veel Surinaamse mensen ook vind, ik begrijp er geen snars van.

Tsja, ze zijn weer lekker bezig daar in Suriname. Ik denk dat ik vanavond maar weer eens roti ga eten.

Alice © 2010