Lege stoelen

Don McLean heeft veel mooie songs geschreven. Zijn beste album is natuurlijk American Pie. Als lp staat deze nog altijd in mijn kast, de groeven diep uitgesleten. Deze keer heb eens niet Vincent of American Pie genomen om te vertalen maar is het Empty Chairs geworden. Een liedje over de verbazing van iemand die achter blijft terwijl de geliefde er vandoor is gegaan.

Lege stoelen

Ik voel de zachte trilling van een slapeloze nacht
kruipend door mijn vingers bij de maan heel zacht
Stralen blauw flikkeren door mijn open raam
Als zigeuner motten dansend om hun bestaan

En ik vraag me af of jij weet
Dat ik er nooit iets van begreep
dat ondanks dat je zei te gaan
totdat je ging, ik nooit dacht alleen te staan

Maanlicht gaf mij de contouren van jouw gezicht
je blonde haren werden ’s nachts het mooist verlicht
En de geur van je bloemen zweven nog rond mijn hoofd
een sympathie boeket van een tere liefde dood.

En ik vraag me af of jij weet
Dat ik er nooit iets van begreep
dat ondanks dat je zei te gaan
totdat je ging, ik nooit dacht alleen te staan

Nooit gedacht dat een woord waar kan zijn
Nooit gedacht dat je meende wat je zei
Nooit beseft dat zonder jou rest pijn
Nooit gedacht dat je hier niet meer zou zijn.

Ochtend komt en ochtend gaat zonder spijt
en avond brengt gedachten aan verleden tijd
Lege kamers met een echo als ik er loop
Lege stoelen en lege kleren op een hoop

En ik vraag me af of jij weet
Dat ik er nooit iets van begreep
dat ondanks dat je zei te gaan
totdat je ging, ik nooit dacht alleen te staan

Origineel: Don McLean
Vertaling: Alice  Verheij © 2010

2 thoughts on “Lege stoelen

  1. en een goed verstaander heeft maar een half woord nodig…………and I wonder if you know……………

Reacties zijn gesloten.