Voetbal en techniek

Ik ben geen voetbalspeelster. Nooit geweest ook. Maar ik ken wel de spelregels goed genoeg om te weten dat een bal achter de lijn in het doel een doelpunt betekend en dat als een speler in buitenspelpositie scoort het een ongeldig doelpunt is.

Ik weet meer van technologie en nog meer van organisaties. Ik ben bekend met menselijk gedrag in organisaties en vooral met macht in organisaties en de wijze waarop die macht zichzelf, de organisatie en zelfs de doelen van die organisatie kan corrumperen. Zoals bij het voetbal meneer Blatter binnen de FIFA doet. De wereldwijde voetbal terreurorganisatie die landen oplegt hun wetten te wijzigen, die zeer lucratieve sponsorcontracten sluit en vervolgens een eigen politiemacht aanstelt om die contracten veilig te stellen. De internationale sportbond die, in navolging van het Internationaal Olympisch Comité, vooral een financieel gestuurde op winst beluste onderneming is geworden. Een organisatie die zich niet verantwoordelijk voelt voor de uitbuiting van de mensen die voor die organisatie werken zoals de stewards wanneer die mensen bedonderd worden door de ingehuurde onderaannemers. Een organisatie die zich op dat punt gedraagt als Pontius Pilates die zijn handen waste omdat hij vond niet schuldig te zijn aan de misdaad en later religieus gerechtelijke moord op Jezus.

De sportbond ook die weigert nieuwe bewezen technologie in te zetten om er voor te zorgen dat de voetbalsport op een eerlijke wijze beoefend wordt. Technologie waarmee tegenwoordig zonder een spoor van twijfel (en mocht die er toch nog zijn in ieder geval minder twijfel dan zonder die technologie) bijvoorbeeld doelpunten en buitenspelsituaties kan vaststellen. Technologie die ook door middel van vrijwel directe herhaling van camerabeelden een scheidsrechter op de hoogte kan stellen van een overtreding die hij niet met zijn eigen ogen heeft gezien zoals de elleboog naar een tegenstander achter de rug van de scheidsrechter. Het vergt niet veel inlevingsvermogen in de organisatie van de FIFA om te beseffen dat er sprake moet zijn van belangenverstrengeling die er toe leidt dat men baat heeft bij de mogelijkheid van onduidelijkheid bij beslissingen tijdens de wedstrijden. Als ik mezelf aan het hoofd van die terreurorganisatie stel in de positie van Blatter als een soort zelfbenoemde führer dat zou ik in ieder geval het volgende wensenlijstje omtrent landendeelname hebben:

  • liever Frankrijk dan Ierland (gelukt)
  • liever Duitsland dan Engeland in een finale (ook gelukt)
  • liever Argentinië dan Mexico in een finale (ook gelukt)
  • liever Brazilië dan Nederland in een finale (komt nog wel)
  • liever Spanje dan Portugal in een finale (ook gelukt)

De halve finalisten zouden dus Duitsland, Argentinië, Brazilië en Spanje moeten zijn. Gewoon omdat die landen voetbaleconomisch nu eenmaal meer in de melk te brokkelen hebben dan Ierland, Engeland, Nederland en Portugal. De middengroep waar Frankrijk en Italië in zitten mag geofferd worden. De droomfinale is natuurlijk Duitsland-Argentinië. Financieel gezien dan natuurlijk. Want een dergelijke finale levert gegarandeerd voor een volgend kampioenschap de meeste sponsorgelden op. Het speelschema verhinderd dit helaas dus is een andere combinatie nodig die genoeg oplevert. Dat wordt dan Brazilië in een halve finale tegen Duitsland of Argentinië. Uruguay tegen Spanje met resultaat een finale Brazilië – Spanje of anders Argentinië – Spanje, ook een gegarandeerde thriller met in ieder geval ook lucratieve halve finales.

Zijn de scheidsrechters op dit niveau corrupt? Laten ze zich beïnvloeden tot het gebruik maken van een twijfelachtige situatie in een wedstrijd om het voordeel te leggen bij de voor de FIFA meest lucratieve ploeg? Zijn scheidsrechters bang voor de FIFA als werkgever? Ik heb de neiging om overal ja op te antwoorden.

Want, een sportbond die als rechtgeaarde fascistoïde organisatie alle democratie uitgebannen heeft. Een bond die zelfs rechtsgang van een aangesloten land of individu bestraft met interne sancties. Een sportbond die de media aan strakke banden gelegd heeft en vrije nieuwsgaring belemmerd. Een sportbond die sponsorbelangen hoger stelt dan mensenrechten. Een sportbond die techniek uitbant zodat er scharrelruimte blijft voor wedstrijd manipulatie. Een sportbond die een volk uitmelkt. Een sportbond die miljarden over de balk gooit door de bouw van grote nieuwe stadions waar wellicht ook een renovatie van bestaande mogelijk was. Een sportbond die de mensen die voor hun werken laat bedonderen. Een sportbond die persconferenties houdt waarin vooral niet op terechte vragen van de journalistiek wordt geantwoord. Een sportbond die ‘souvenirs’ laat maken in landen en door bedrijven die kinderarbeid niet schuwen. Een sportbond die zich niet meer met de sport bezighoudt maar wel met de hoogte van de bankrekening. Zo een sportbond is corrupt. Een voorzitter van een dergelijke bond is een internationale misdadiger omdat hij corruptie en misdaad in stand houdt en zelfs in beleid omzet.

Ik hou van voetbal (om naar te kijken), ik heb een hekel aan de commercie er omheen, ik heb een hekel aan het geweld op en buiten het veld. En ik verafschuw de FIFA. Mijn ontgaat de ratio achter de acceptatie van het huidige FIFA bestuur en beleid door alle bij de FIFA aangesloten voetbalbonden. Die acceptatie staat wat mij betreft gelijk aan collaboratie. In het huidige toernooi is het onmogelijk de uiteindelijke winnaar zonder voorbehoud als terechte winnaar aan te merken. Daarvoor zijn er in de aanloop naar dit toernooi en tijdens dit toernooi teveel ongerijmdheden geweest die een eerlijk verloop onherstelbaar geschaad hebben.

Zou er ooit nog een kleine kans bestaan op een verandering in het voetbal waardoor er weer sprake van een echte sport wordt? Zal de zwarte bladzij die Blatter heet omgeslagen worden in 2011? Kiest het voetbal voor een nieuwe frisse, moderne, menslievende organisatie in plaats van het huidige polibureau?

Alice Verheij © 2010