Turbokerk

Het is gemakkelijk er cynisch over te doen of om er mee te spotten. Het is simpel om te ridiculiseren en eenvoudig om voor gek te verklaren. Maar is dat wel terecht? Voor mij werkt het niet maar ik kan me zo goed voorstellen dat voor veel mensen (jongeren en jong van geesten) het wel werkt. De aanpak van de kerkgemeenschap ‘Doorbrekers’ in Barneveld. Een protestantse kerk die op wel heel moderne leest geschoeid is lijkt de EO links ingehaald te hebben, op topsnelheid. Met MP3 preken, met muziek, evenementen, met een flitsende website. Gericht op jongeren, kids, tieners en jong volwassenen maar met oude boodschappen over geloof, huwelijk en zo meer.

Nogmaals, ik zal me er niet thuisvoelen. Ik heb ook best problemen met veel van de verkondigde denkbeelden en met de drift waarmee ze hun geloof de wereld in brullen. Maar respect heb ik er wel voor. Want wat ik er ook vinden kan als het om de inhoud gaat, ik zie een jonge kerk die het totaal anders aanpakt. Met taal en middelen die wél begrepen worden en die passen in deze tijd. En ondanks dat ik me geen gelovige meer wil noemen kan ik niet anders dan bewondering hebben voor de manier waarop deze mensen tegen de stroom van de secularisatie in met een ongebreideld enthousiasme jongeren weten te binden. Zonder geweld, zonder seks, zonder ranzigheid. Kom daar nog maar eens om tegenwoordig.

In Barneveld is een turbo-kerk en ja kan er nog naar de finale komen kijken ook. Ondanks de ongetwijfeld lullige kritieken in de media geef ik ze groot gelijk. Kerk en plezier, waarom niet eigenlijk? Zelfs op zondag!

Alice Verheij © 2010