Martha Wainwright

Gisterenavond mocht ik een uniek concert bijwonen. Een avond om niet snel te vergeten. Dankzij een tip van de ene vriendin en een lieve geste van de andere werd het een avond als een kado.

Martha Wainwright, de dochter van Kate McGarrigle, de zus van Rufus. Afkomstig dus uit een heel muzikaal nest. Gisteren was ze in Amsterdam in de tempel van Paradiso. Een avond met liedjes van Piaf, aangevuld met een paar van haar moeder Kate. Alles klopte aan dit concert. De avond, de stemming, het geluid dat magistraal was in het zo passende Paradiso voor dit repertoire.

Martha Wainwright is als Quebecois natuurlijk zowel Engelstalig als Franstalig opgegroeid. De manier waarop zij de bepaald niet gemakkelijke nummers van de onsterfelijke Edith Piaf zingt is imposant. Liedjes over het leven, over hoeren, over de witte jassen in het psychiatrische ziekenhuis, over de straat, mannen, liefde, verlies, pijn en over er weer bovenop komen. Prachtige nummers met geweldige teksten. Sommige ook in Nederland bekend van interpretaties door andere artiesten. ‘La fille de seize ans’ als openingsnummer trekt je onwillekeurig naar ‘meisje van zestien’ van Boudewijn de Groot. Maar in het Frans gezongen door een zangeres met zo’n geweldige stem is toch wel heel wat mooier.

Een concert met nummers als ‘La Foule’, ‘Adieu Mon Coeur’ en ‘Marie Trottoir’ kan, mits goed gezongen, op een zwoele zomeravond niet mis gaan. Het publiek ging gisteren over de kop met als gevolg drie toegiften en een artieste die wel genoten moet hebben van zoveel enthousiasme in de zaal. De begeleiding met gitaar, klarinet, contrabas en piano was uitstekend. Martha en haar muzikanten maken gemakkelijk contact met hun publiek wat de sfeer alleen maar verhoogd. Het is goed om te horen hoe respectvol met Piaf’s materiaal omgegaan wordt en dat zal een gedachte bij een fors deel van het publiek geweest zijn.

Martha heeft een geweldige stem. Zuiverder en met meer variatie dan haar broer naar mijn mening. Een dynamiek die haar duidelijk niet maar mij dus wel bij de keel greep van zacht en kwetsbaar naar luid, scherp en ongelooflijk krachtig. Haar bereik van laag en zwoel naar hoog en meisjesachtig is bijzonder om te horen. Duidelijk een stem die een leven lang getraind en opgegroeid is en nu misschien wel op het mooist ooit.

Was er dan niet één wanklank?

Jawel, twee zelfs. Het was een eenmalig concert en ondanks de meer dan respectabele anderhalf uur lengte was het gewoon nog te kort, zo goed was het.

Alice Verheij © 2010

One thought on “Martha Wainwright

  1. Je recensie over Martha is mij uit het hart gegrepen. Heb menige traan weggepinkt en mijn echtgenote is bij het eerste nummer van Kate dat Martha zong zelfs in een soort huilbui geraakt. Moesten weer terugdenken aan het fantastische concert van de McGarrigle sisters een paar jaar geleden tijdens Blue Highways in Vredenburg. Ook toen waren we door emoties overweldigd. Nogmaals dank voor je mooie recensie

Reacties zijn gesloten.